«‘Ανοιξη γιέ που αγάπαγες»

Ετικέτες

, ,


γραφει ο απομαχος

Πώς μας θωρείς ακίνητος;… Πού τρέχει ο λογισμός σου, τα φτερωτά σου τα όνειρα;… Γιατί στο μέτωπό σου να μη φυτρώνουν, γέροντα, τόσες χρυσές αχτίδες, όσες μας δίδ’ η όψη σου παρηγοριές κι ελπίδες;… ( Αριστοτέλης Βαλαωρίτης για τον πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε’)

Έτσι, καθώς το κοίταζα ξαπλωμένο, ήρεμο σε ένα ατέρμονα ύπνο, δεν μπορούσα παρά να θυμηθώ το ποίημα του Βαλαωρίτη στα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του αοιδίμου μητροπολίτη Γρηγορίου του πέμπτου. Συνέχεια

Advertisements

Τα 30 αργύρια!

Ετικέτες

, ,


Πήρα μια επιστολή από φίλο μου  και τη δημοσιεύω με κάποιο retouche. Ξεχειλίζει παράπονο. Μια παροιμία λέει “Αν δεν συγχωρείς τα ελαττώματα του φίλου σου, προδίδεις τα δικά σου.Εγώ λέω “Αν βάλεις το φίλο στο μικροσκόπιο η φιλία τέλειωσε”. απομαχος.

Συνέχεια

Ανισοκατανομή του πλούτου. Αναζητώντας τους λόγους

Ετικέτες

,


Η Μεγάλη Ανισοκατανομή του πλούτου σε παγκόσμιο επίπεδο έχει μαγνητίσει τη θεματολογία πολλών άρθρων το τελευταίο διάστημα. Και βέβαια είναι απόλυτα δικαιολογημένο να αφιερώνονται δεκάδες σελίδες περιγραφής και ανάλυσης ενός τόσο έντονου οικονομικού χαρακτηριστικού που τείνει να αλλάξει θεαματικά την γνωστή (μέχρι το πρόσφατο παρελθόν ) κοινωνική διαστρωμάτωση. Συνέχεια

Το face book στο site

Ετικέτες

, ,


γραφει ο απομαχος(πασχαλης)

Είναι αλήθεια πως από τότε που άρχισα να γράφω στο face book ελάττωσα το γράψιμο στην πρώτη μου αγαπημένη, τον χαλυβουργό! Λάθος! Γι αυτό και αποφάσισα να δημοσιεύω στο site ότι και στο face book..

Παραμένει η λύπη μου που δε γίνονται δικές σας δημοσιεύσεις. Με δικές σας αγωνίες, δικά σας ενθυμήματα, δικές σας ιστορίες από το Χαλυβουργείο ή και τη ζωή σας. Σκοπός μου όταν ασχολήθηκα με τη δημιουργία του εν λόγω ιστολογίου ήταν να μη χαθεί η επικοινωνία μας, όλων των εργαζόμενων στο χαλυβουργείο. Δυστυχώς δεν υπήρξε ανταπόκριση… και δεν κατάλαβα ποτέ το γιατί. Όμως πάντα θα σας ενθαρρύνω να γράψετε και πάντα θα περιμένω και θα σας ενημερώνω τη μνήμη. Απλά γράψτε στη διεύθυνση halyvourgos@hotmail.gr και με ότι προϋποθέσεις θέλετε θα δημοσιευτεί ή όχι. Συνέχεια

Μια ματιά πίσω!

Ετικέτες

,


γραφει ο απομαχος

“Ενημερωθείτε και ενημερώσετε και ύστερα θυμηθείτε και γελάστε ακόμα και με τα πιο σοβαρά. Τώρα πια… όλα φαίνονται τόσο μακρινά, τόσο αστεία.”

Ποτέ μου δεν προσπάθησα να φανταστώ πως, αν τα κατάφερνα να ζήσω, θα ήμουν στα εβδομήντα μου. Ασπρομάλλης, σαφρακιασμένος, με λίγα ή καθόλου μαλλιά, αβέβαιος, ξεχασιάρης, περίεργος. Τίποτε από αυτά και όλα αυτά. Μια φυσιολογική βιολογική “εξέλιξη”! Πιο κοντά στην πραγματικότητα, πάνω σε μια τροχιοδρόμηση καθόδου. Σιγά σιγά πατάς γερά στο έδαφος και αυτό είναι. Γέρος! Συνέχεια

Κι αύριο μέρα θάναι!


γράφει ο απομαχος

Ανέβηκε ο ήλιος πίσω απ’ το Χορτιάτη και μαζί του ήρθε ο δυνατός αέρας. Έφερε κρύο από τα βορεινά καθώς γλιστρούσε πάνω από χιόνια και τις παγωμένες κοιλάδες. Πέρασε απ’ το συνοικισμό μας και τ’ αναποδογύρισε όλα σαν κακομαθημένο παιδί. Συνέχεια

Άσπρο μου περιστέρι πέτα…

Ετικέτες

,


γραφει ο απομαχος

«Αυτό το κάρο μπήκε στη λάσπη από τότε που ήμουνα παιδί»

Πέρασαν τα Χριστούγεννα, ήρθε ο καινούριος χρόνος και πάει ο παλιός. Σαν σε αλώνι, για κάποιους  μαρμαρένιο και απλό για τους υπόλοιπους. Μια γύρα και πάλι  απ’ την αρχή. Σε μια συμβατική όσο και ζωή ρουτίνας. Κλάματα με την εφορία και καυγάδες με τη γυναίκα. Κυνήγι για την επιβίωση και ξώφαλτσες αγάπες τυλιγμένες σε μουσικά σελοφάν και πολύχρωμη κορδέλα. Κουτσή στραβή με αχ και βαχ, θα περάσει. Γι αυτό μη σπρώχνεστε. Ήρεμα και με το μαλακό για νάχουμε συνέχεια και για το υπόλοιπο του άλλου χρόνου. Συνέχεια

Καλή Χρονιά!


γράφει ο απόμαχος

«Κάποιος έγραψε, δε θέλω το Θεό σου που αφήνει παιδάκια νηστικά και πολέμους. Καλέ μου, δεν τα κάνει ο Θεός αλλά ο άνθρωπος!»

Τετάρτη, τρίτη μέρα από Χριστούγεννα! Του Αγ. Στεφάνου! Νάναι καλά και πολύχρονοι οι Στέφανοι, όχι τα στεφάνια! Φάγαμε μπροστά στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, σουρώσαμε, τραγουδήσαμε, χαρήκαμε. Και ήρθε το αύριο, ύστερα το μεθαύριο. Δηλαδή το σήμερα! Σήμερα! Συνέχεια