Ετικέτες

,


Στους ανθρώπους της Hellenic Steel Co που δούλεψα και έζησα μαζί τους κι ανάπνευσα για χρόνια ατέλειωτα το ίδιο βαρύ αέρα μ’ αυτούς.

 

 

 

 

 

 

Halyvourgos apomahos

«Σας θυμάμαι όλους, κι έναν έναν χωριστά!»

Σε θυμάμαι,

Μεσ’ την κάπνα των ηλεκτροδίων τη φωτιά 

να παλεύεις με τον τόρνο με μαχαίρια και ρολλά

λογισμούς να λύνεις πίσω από χοντρά κοκάλινα γυαλιά

στις σειρήνες που ουρλιάζουν με τα coils των γερανών

καρφωμένο με τις ώρες σε πληκτρολόγια υπολογιστών

ένα πήγαινε-έλα στα βαριά φορτία των ανυψωτικών

του ελάστρου τις δυνάμεις να ελέγχεις συνεχώς

και στ’ ανήλιαγα τα υπόγεια να δουλεύεις μ’ ένα φως

βουτηγμένος  μεσ’ τα λάδια και τα γράσα συνεχώς

στων οξέων τις αναθυμιάσεις στις βαριές αποφοριές

να γυρίζει λαμαρίνα και συ στου τσίγκου τις δεξαμενές

να τσεκάρεις, να ζυγίζεις, να φορτώνεις, να ρωτάς

και στων φούρνων τις καμπάνες ανοπτήσεις να μετράς

στους πολύβουους υποσταθμούς να κρατάς ηλεκτρισμό

να γελάς, να κλαίς και να θυμώνεις σαν γεννιέται το κακό

Σε θυμάμαι, μέλισσα από σμάρι να κινείς ένα θεριό

να παλεύεις με τ’ ατσάλι, για φαί και σπιτικό.

Σας θυμάμαι όλους, κι έναν έναν χωριστά

πως μπορώ να διαγράψω χρόνια ατέλειωτα δουλειά

πιο κοντά κι απ’ τα παιδιά σου στου άγριου πόνου την αχλή

μεροδούλι μεροφάι κι… άιντε ώρα μας καλή!

πασχαλης

Advertisements