Ετικέτες


γραφει ο απομαχος

LaughingOutLoudΚάποτε πριν χρόνια ένας παλιός από αρχαιοτάτων και πρώην υπουργός του παππού Καραμανλή μου έλεγε καθώς ψαρεύαμε αναπαυτικά σε μια ήρεμη μέχρι θανάτου θάλασσα. “Φίλε μου, είπε,  ο πολιτικός μπορεί να υπόσχεται, να βρίζει, να ανέχεται, να λέει μπούρδες και ότι άλλο θέλει αλλά με πάντα σταθερό ένα χαμόγελο. Θα χαμογελά σε όλα και σε όλους ανεξαιρέτως!”

Ένας ήρωας του Ουγκώ, αλλά στην άρχουσα τάξη και πάντα ερωτευμένος με την τυφλή(στην περίπτωση η δικαιοσύνη). Ένας άνθρωπος που μονίμως γελά! Εκεί κολλάει και ο νόμος περί ευθύνης; Τι να καταλογίσεις σε κάποιον που συνεχώς γελά. Λάθος! Κι αν μπερδεύεται η πολιτική με την άσκηση ενός τόσο σοβαρού λειτουργήματος, πάλι λάθος!

Διάβαζα κάπου οι υπουργοί νάναι εξωκοινοβουλευτικοί.  Επικίνδυνο λάθος! Μπορεί η ψήφιση και εν συνεχεία εφαρμογή των νόμων νάναι τις περισσότερες φορές, και ιδιαίτερα τώρα, αντιλαϊκή και επομένως θα έχει πολιτικό κόστος στη δημοτικότητα. Να μάθει ο υπουργός να ξεχωρίζει τον πολιτικό θεατρινισμό από το λειτούργημα. Για νάναι η δημοκρατία μας… δημοκρατική! Κι αν φαλτσάρει να μάθει να στέκεται με το νόμο κατάματα όπως οι ήρωες στο απόσπασμα. Γιατί η υπουργική καρέκλα πρέπει να τρομάζει με την ευθύνη της. Δεν είναι παιδική χαρά ούτε στίβος αγαθών. Αν θέλει ο υπουργός τεχνοκράτες, τους έχει και με το παραπάνω και καλοπληρωμένους.

Επί τέλους αφουγκρασθείτε την δύσκολη ανασαμιά του κόσμου που σας ακολουθεί σαν στρατός στη μάχη. Και σεις οι μπροστάρηδες, οι οδηγητές, οι ταγοί (τρομάρα σας). Το υπουργιλίκι κύριοι θέλει και τόλμην και αρετήν αλλά και σοβαρότητα και ευθύνη. Αν δεν τα κατέχετε αφήστε τα. Αφήστε την κατοχή της καρέκλας σε άλλον, κοινώς μη παίζετε με τα σπίρτα γιατί υπάρχει κίνδυνος να καείτε. Μείνετε μακράν και απλά… γελαστοί!

Advertisements