Ετικέτες

,


γραφει ο αρισταρχος (χαλυβουργος απομαχος)

PabloPicasso-Crucifixion-1930_567x440

Έγραφα πριν λίγες μέρες σε ένα άρθρο μου για το προσφυγομεταναστευτικό πω μπορεί να εξελιχθεί σε εθνική καταστροφή. Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις ανοίγει το Αιγαίο, όχι για τιριτιτί που έλεγε κάποτε η τραγουδίστρια Μαριάννα αλλά, για το ΝΑΤΟ. Θα μας σφραγίσει τα υδάτινα σύνορα για να σταματήσουν οι εισροές των προσφύγων έτσι, για να γλυτώσουμε το κλείσιμο από Σέγκεν μεριά που θα ήταν καταστροφική για τον τουρισμό μας. Λέγεται ότι κάτι ευνοϊκό παίζεται με το ασφαλιστικό σαν αντίκρισμα. Λέγεται… Αυτό δεν θέλω να το σκέφτομαι ούτε για αστείο.

Το αστείο είναι όμως πως βάζουμε την Τουρκία, ούτε από το παράθυρο ούτε καν από την πίσω πόρτα, αλλά από την κανονική είσοδο και με όλες τις τιμές. Ήδη το μπαϊράκι τους το έστησαν αμφισβητώντας μας την έρευνα για το ελικόπτερο που έπεσε, και φυσικά δεν θα μείνουν εκεί.

Όμως δεν μπορώ να καταλάβω κάποια πράγματα όπως… Τι θα κάνουν τα αντιτορπιλικά, τορπιλάκατοι και ναρκαλιευτικά στους απελπισμένους αυτούς ανθρώπους που μπαίνουν στην βάρκα του γιού το Ερέβους και της Νύχτας, τον Χάροντα, με ένα πόλεμο πίσω τους και ένα μεγαλοπρεπέστατο ΟΧΙ των σιδερόφρακτων πολιτισμένων μπροστά. Θα σας πω εγώ. Ότι έκαναν όλοι αυτοί οι τραγικοί Έλληνες στη Σμύρνη όταν καιγόταν πριν ενενήντα τόσα χρόνια. Με φόντο πίσω τη φωτιά και τον θάνατο(και όχι τον συνωστισμό, Θεέ μου!) και μπροστά τους πολιτισμένους “φίλους” μας με τα χατζάρια. Να δούμε, θα πιάσει χέρι την κουπαστή;

Αφού ήμαστε τόσο… τι να πω, αιθεροβάμονες; Δεν μπορούμε να καταλάβουμε, να δεχτούμε κάποιες καταστάσεις που ήδη άλλαξαν τη ζωή μας, προς το χειρότερο. Το μεγάλο κακό ήταν το ενάμιση εκατομμύριο άνεργοι. Το δεύτερο αυτή η , θέλω να πιστεύω, ενδιάμεση κατάσταση με το ανύπαρκτο ωράριο εργασίας και την νοοτροπία του “έχεις λαμβάνειν”. Και η τρίτη με την εξαθλίωση των ήδη ακροβατούντων στη ζωή ανθρώπων προ κρίσης, που δεν ήταν μεροδούλι μεροφάι αλλά, μιας εβδομάδας δουλειά για να ζεις δυό μέρες! Καταλάβατε αυτό το ενάμιση εκατομμύριο ανέργων πως θα μπορούσε να απορροφηθεί; Με νέα βιομηχανική/επιχειρηματική επανάσταση σε φανταστικά έργα του Χόλυγουντ. Προς το παρόν το ρόλο του συντηρητή τον παίζουν οι… συντάξεις. Γι αυτό και τις μειώσεις τις ξορκίζουν!

Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος προ των πυλών κι εμείς κάνουμε την τρακτεροεπανάστασή μας με τούμπανα και παράτες, ΧΩΡΙΣ καμιά απολύτως πρόταση για το πώς θα βγει το κάρο από τη λάσπη. Κολλήσαμε! Τέρμα! Και οι μέχρι τώρα προτάσεις το έχωσαν πιο βαθειά, δεν το βλέπουμε; Ούτε την τόσο προβεβλημένη μας ανθρωπιστική προσπάθεια στο μεταναστευτικό δεν σταθήκαμε ικανοί να κρατήσουμε. Τα παραδώσαμε όλα στο ΝΑΤΟ. Θυμάστε εκείνον τον Σκανδιναβό αρχηγό σ’ εκείνη τη συνέντευξη στο CNN; “Η Τουρκία έχει το δικαίωμα να προασπίζει τα σύνορά της!” Η Ελλάδα;

Ξαναρωτώ και αναρωτηθείτε κι εσείς. Τι κερδίζουμε με μια αρτσούμπαλη τρακτεροεπανάσταση. Κυνηγώντας τα ΜΑΤ και δέρνοντας όποιο βουλευτή βρεθεί μπροστά μας. Πείστε με, κι εγώ θα γίνω μπροστάρης. Θα φωνάξουμε, θα εκτονωθούμε, θα παραδοθούμε. Στους σχεδιασμούς των κρατούντων και θα πάει και το παλιάμπελο. ΄

3σεπτέμβρηΌταν το 1843 στο σύνταγμα οι εξεγερθέντες Έλληνες με τον Καλλέργη στήθηκαν απέναντι στον Όθωνα είχαν σαφές αίτημα για σύγκληση Εθνοσυνέλευσης με σκοπό την σύνταξη συντάγματος. Η σημερινή κατάσταση θυμίζει λίγο πολύ εκείνη την περίοδο με απολύσεις και μειώσεις μισθών. Όμως το αίτημα ήταν η βάση για περαιτέρω δημοκρατία. Και το πέτυχαν!

Το “Όχι στο νέο ασφαλιστικό” ας πούμε ότι θα περάσει με τη συνοδεία τρακτέρ στους κόμβους. Ύστερα; Πρέπει να βρεθούν κάτι δις(έτσι που μπλέξαμε) για το ασφαλιστικό. Να γίνουν κάτι “μικροαλλαγές” στην αγροτιά (έτσι που μπλέξαμε). Να πληρώνουν τα πολλά αυτοί που βγάζουν πολλά (ή όχι;) Και λέω μπλέξαμε γιατί μας έμπλεξε η ανικανότητα και η λαμογιά.

Ναι, έχω κι εγώ θυμό. Και πολύ μάλιστα. Και έχω χοντρούς και πραγματικούς λόγους αλλά έχω μπροστά μου και μια πατρίδα χάρβαλο, έρμαιο στα χέρια των γερο-λαδάδων της Λυκόβρυσης των επιτελείων που λέγονται Βρυξέλλες. Και το θέμα δεν είναι να δείξω το πόσο θυμωμένος είμαι αλλά το τι μπορούμε να κάνουμε για να φέρουμε το κάρο στα ίσα. Αλλιώς ο Χριστός θα ξανασταυρωθεί και αυτή τη φορά στο σταυρό θα είμαστε όλοι εμείς.

Θα μαλλιάσει η πέννα μου να το γράφει κι ας μην ακούγεται ευχάριστα στα αφτιά πολλών. Θέλω λύσεις, τις λιγότερο οδυνηρές γιατί δεν αντέχω άλλο να βλέπω πεινασμένους στη χώρα μου. Θέλω ελπίδα την ίδια στιγμή που τριγύρω τα σύννεφα μαυρίζουν τον ουρανό μου επί απειλή πολέμου. Θέλω να ξαναγίνω αφεντικό στο σπίτι μου κι ας μου στοιχίζει αυτό τη ζωή μου. Θέλω να γίνω αυτό που ήταν και οι προηγούμενοι, οι προπάτορές μου. Αγωνιστής, ήρωας, ηγέτης, σοφός, Άνθρωπος! Θέλω να δω το χαμόγελο στα χείλη των νέων ανθρώπων με οράματα και ιδανικά!

Advertisements