Ετικέτες

, , ,


γραφει ο πασχαλης (apomahos halyvourgos)

hsc30Άλλη μια χρονιά φτάνει στο τέλος της, άλλος ένας χρόνος φορτώνεται στους ώμους μας. Τώρα πια δεν είναι τα χρόνια που μας βαραίνουν αλλά και οι μέρες, ακόμα και οι ώρες. Είναι η έγνοια για τα παιδιά, τα εγγόνια, την κοινωνία. Δυστυχώς για τους νέους ξαναγυρίζουν από εκεί που ξεκινήσαμε εμείς, οι παλιοί. Οι εργατικοί αγώνες και τα κέρδη τους ισοπεδώθηκαν σε μια χούφτα χρόνια από αναξιότητα και λοβιτούρες.

Αύριο ξημερώνει παραμονή της μεγαλύτερης γιορτής της Χριστιανοσύνης. Θα ακούσουμε, θα σιγοτραγουδήσουμε μαζί με τα εγγονάκια τα κάλαντα. Θα βουρκώσουμε, θα νιώσουμε αυτή την ανείπωτη χαρά που μας έδωσε η ζωή, την ευκαιρία να απολαύσουμε παιδιά, εγγόνια. Και είμαστε οι τυχεροί γιατί, τουλάχιστον μέχρι τώρα, νικήσαμε τον θάνατο.

Θυμάμαι εκεί στην δεκαετία του εβδομήντα τέτοιες μέρες με τις γαλοπούλες, τα κρασιά, τα δώρα πόση χαρά δίναμε και παίρναμε συνάδελφοι όλοι. Ύστερα έκλεινε το εργοστάσιο, εκτός από τους φούρνους, για δυό μέρες και ξαναγινόταν μελίσσι την Τρίτη μέρα. Ας ευχηθούμε η νέα χρονιά που θάρθει να φέρει μαζί της και το άνοιγμα της “κυψέλης”. Μπορεί ποτέ να μην γίνει όπως πρώτα αλλά τουλάχιστον να βρουν πάλι τη δουλειά τους τα παιδιά που απολύθηκαν.

Μέσα σ’ αυτούς τους δαιδάλους των αναμνήσεων θυμήθηκε ο Μπάμπης Μαρμαρόπουλος τέως και καθ επανάληψη πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων ο Χάλυψ! Τέως πρόεδρος του σωματείου των συνταξιούχων και νυν μέλος της συνταξιοδοτικής κομπανίας της ΑΕΕΧάλυβος! Έστειλε στον φίλο Τάσο Κωνσταντινίδη τις αναμνήσεις του αιχμαλωτισμένες σε φωτογραφικό χαρτί κι εκείνος σε μένα. Να τις δούμε, να τις απολαύσουμε και να θυμηθούμε.

hsc1hsc3hsc4hsc5hsc6

Advertisements