Ετικέτες

, ,


γράφει ο απόμαχος

doc5

1989! Η χρονιά που η εταιρεία της Hellenic Steel Co αρχίζει να “μιλάει” για μειώσεις στο οργανόγραμμα το οποίο και θέλει να καταργήσει. Προέρχεται, αρχές της δεκαετίας του ογδόντα, από μια δαπανηρή επέκταση όπου: καταργήθηκαν τρία μονά έλαστρα(μύλοι) το 54”, 38” και το 42” και αντικαταστάθηκαν από ένα υπερσύγχρονο τετραπλό έλαστρο κατασκευής IHI από Ιαπωνία. Νέοι Ιταλικοί φούρνοι με παράλληλη κατάργηση των παλαιών WELLMAN & FERRE. Νέα γραμμή-μηχανή συνεχούς γαλβανισμού, επέκταση της γραμμής αποξείδωσης (CPL), νέα γραμμή-μηχανή ηλεκτρολυτικού καθαρισμού (ECL) , βελτίωση της γραμμής ηλεκτρολυτικής επικασσιτέρωσης και νέες εγκαταστάσεις υπερσύγχρονες επεξεργασίας αποβλήτων. Παράλληλα έγινε και η κατασκευή νέας γραμμής κοπής.

Έγιναν και άλλες πολλές βελτιώσεις ή κατασκευές με παράλληλες καταργήσεις.
Μαζί με την επέκταση έγιναν πολλές προσλήψεις για να φτάνει η δύναμη σε φανταστικά ύψη. Κοντά στα 1400 άτομα. Ουσιαστικά γινόταν μια μεγάλη ανανέωση στο τεχνικό προσωπικό. Τα νέα μηχανήματα εμπλουτισμένα με σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα απαιτούσαν και ανάλογης μόρφωσης τεχνίτες αλλά και χειριστές και φυσικά σε όλα τα βοηθητικά τμήματα. Εν ολίγοις οι απαιτήσεις σε επίπεδο μόρφωσης ανέβηκαν πολύ. Το περισσότερο παλιό προσωπικό ήταν έμπειρο και με φιλότιμο και μεράκι και κατάφεραν αυτά τα πεπαλαιωμένα μηχανήματα παρελθόντος αιώνα, που ξηλώθηκαν από την Republic Steel και τοποθετήθηκαν στην αρχική κατασκευή, να δουλεύουν άριστα και με παραγωγή που έσπαζαν τα ρεκόρ των μηχανημάτων όμως, έπρεπε να αντικατασταθεί με σπουδαγμένους στις νέες τεχνολογίες.

Μέσα σ’ αυτή την κατάσταση φαινόταν αναπόφευκτη η μείωση του προσωπικού. Είχε τελειώσει και η επέκταση οπότε περίσσευε κόσμος. Οι πρώτες νύξεις της εταιρείας για κάτι τέτοιο ήσαν οι γνωστοί λαγοί. Έτσι, για να αρχίσουν να προετοιμάζονται όλοι. Και τελικά δόθηκαν τα κίνητρα και μέσα στην δεκαετία του 1990 το μαγαζί “άδειασε”. Αν θυμάμαι καλά η έλευση της εποχής του Υδροχόου (2000) μας βρήκε με περίπου 520 άτομα! Για να κατεβεί αυτή η δύναμη το 2005, όταν έφυγα εγώ, στα 430 άτομα. Να ξεκαθαρίσει προϊόντος του χρόνου σε 140 με την περίφημη εκκαθάριση και έτι περεταίρω με… πόσα; 30, 40; Μέχρι οριστικού κλεισίματος.

Εκεί λοιπόν στα 1989 το σωματείο βγάζει το γνωστό φωτοτυπημένο φυλλάδιό της “Η φωνή του Χαλυβουργού” και κράζει τους κινδυνολόγους λαγούς με την ιαχή “Απομονώστε τους κινδυνολόγους”. Ιστορίες για… χαλυβουργούς! Έχει όμως ιστορική αξία και μάλλον μου φέρνει πικρό χαμόγελο από μια εποχή που την ζήσαμε νέοι και εντάχτηκε στον κύκλο της ζωής μας σαν ανάμνηση πλέον. Διαβάστε το, αξίζει.

doc4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

doc3

Advertisements