Ετικέτες


γραφει ο πασχάλης

IMG_3930

Νέω και νέομαι
Καθάριος και σφιχτοδεμένος στ’ ασκί του Αιόλου ο καιρός
Γαλάζια ήσυχη η ερωτιάρα, χαλαρώνει νωχελικά.
Κάποιες ασήμαντες ρυτίδες , μια απονέρων γιγαντογραμμή
στο ίχνος ζυγισμένης δυνατής προπέλας που με βήμα σταθερό
σπρώχνει μουγκρίζοντας με θράσος το θηρίο.

Κι εγώ κοιτώ τη θάλασσα πέρα στην οριογραμμή
Πέρα πιο πέρα από στεριές και θάλασσες, γλυκειά αγαπημένη
στης Αμφιτρίτης τον καθρέπτη τα μάτια σου κοιτώ
κι ύστερα ως χάνεται στ’ ασπράδι των αφρών
της Νηρηίδας μουσικά ακούω τη φωνή που με φωνάζει.

Έϊ καπετάνιε, ξανθέ ομορφονιέ, κοίτα μπροστά στην πλώρη
Νάναι η ρότα σταθερή να πας γοργά στην κόρη
για τον Νηρέα να της πεις του Τρίτωνα τη μάνα
που μέρεψε τη θάλασσα και σ’ έφερε κοντά.

Ψηλά το χέρι μου κουνώ και την ψυχή μου στέλνω
ξέρω, μεσωκεάνεια πολλοί μ’ ακούν πολλοί με βλέπουν
μα πιο πολύ της μάνας μου τα μάτια στην καρδιά μου.
Εκεί φωλιάσαν και κοιτούν, με νιώθουν, με χαϊδεύουν.

Στους αγαπημένους μου, Κάτια και Νίκο που ταξιδεύει στον Ινδικό

Advertisements