Ετικέτες

, ,


γραφει ο halyvourgos apomahos (αρισταρχος)

φορτηγό
Από πού να πρωτοπιαστείς και τι να αποδώσεις και σε ποιους. Το δια ταύτα είναι πως ο ένας βάζει τρικλοποδιά στον άλλο και όλοι μαζί τη χώρα. Ελλάς το μεγαλείο σου βασίλεμα δεν έχει. Υπάρχει άραγε Έλληνας που να ξέρει τι θα του ξημερώσει. Όλα έχουν μια συνισταμένη και κείνη δείχνει το αύριο.
Αύριο… σκοτωμός με, όλοι εναντίον όλων. Αγώνας για μια κυβέρνηση συνεργασίας με ότι βρεθεί. Η εξουσία θάναι εκεί, θα περιμένει με ντουντούκες και παράτες… αλήθεια, ο Καραμανλής πότε μπαίνει στο κάδρο ρε παιδιά;
Και συ, κι εγώ, κι αυτός τι περιμένουμε; Να πάει το χρέος το 2022 στο 140 του ΑΕΠ; Να αποδοθούν πίσω τα κατασχεμένα όβολα; Να ανοίξουν οι ουρανοί και να πέσει ορυμαγδός επενδύσεων για να απορροφήσει το ενάμιση εκατομμύριο ανέργων χωρίς να υπολογίζουμε τους λαθρό που θα παραμείνουν αμανάτι στην φιλόξενη χώρα μας.
Αύριο… οσμίζομαι αλλαγές μεγάλες με ταχύτητα μυδραλιοβόλου, σε όλους τους τομείς. Ξεκινώντας από την γεωργία. Θα τα δούμε και, ίσως και να μας αρέσουν(όιπως έγραφε κάποια τις προάλλες). Αυτό που δεν θέλω να οσμίζομαι είναι το αντίκρισμα για όλα αυτά τα προφητικά που θα επισυμβούν. Κάποιες, ας πούμε, οικονομικές ζώνες; Άμα τον άλλο τον φέρεις σε θέση εξαθλίωσης τον βάζεις να χορεύει και καρσιλαμά για 200ευρώ.
Νέες εκλογές με “νέα” πρόσωπα απ’ τα παλιά. Λεβέντης, φαντάσου νέοι τότε μαζευόμασταν στην Αγ.Σοφίας για να του κάνουμε πλάκα που θα μιλούσε. Τον πηγαίναμε κάπου στα ίσια με τον δικό μας τότε… τον θυμάστε; Την Παοκάρα τον Ζαφειρόπουλο, τον μποέμ τύπο της “συμπρωτεύουσας”. Τόβαλα σε παρένθεση για να μη βρίσω. Βασίληδες κι οι δυό, για δες! Τον Λεβέντη τον φέρνουν οι δημοσκοπήσεις στην βουλή! Φίλος έγραφε “ας τον δοκιμάσουμε κι αυτόν, άφθαρτος είναι” Βρε Τριαντάφυλλε, με ότι μαραγκιασμένο πέταξες θα κάνεις φασολάδα; Ο Αλαβάνος ήταν μόνο στα σουβλάκια; Μα αυτός δεν ήταν ο Μέντορας του Τσίπρα; Αυτός και η απελπισία δεν μας τον φόρτωσαν; Θα δούμε πολλούς και πολλά, μέχρι και επιστροφή του ΓΑΠ στην πατρική κληρονομιά. Γιατί όχι και πρόεδρος; Φωφάκι πρόσεξε τι προσκαλείς και πως και προπάντων, λυπήσου μας, ΟΧΙ τον Πάγκαλο.
Αύριο… από όλα θάχει το πανέρι. Μονάχα ελπίδα δεν θάχει. Αυτή φαίνεται να βγήκε πρώτη από το πιθάρι. Την πήρε χαμπάρι τη δουλειά και την έκανε στην αρχή. Σου λέει όλοι κρέμονται από μένα κι εγώ θα αντραλίζομαι να πέφτω να τσακίζομαι; Έτσι γίνομαι και αναξιόπιστη. Η όλη κατάσταση μου θυμίζει μια εικόνα πριν πολλά χρόνια στον Βαρδάρη που δυστυχώς δεν είχαν εφευρεθεί τα κινητά-φωτογραφικές μηχανές να την αποθανατίσω. Εκεί στην είσοδο της Λαγκαδά μπροστά στο Ίλιον. Φορτηγό ταλαιπωρημένο με πολλές δεκαετίες με υψωμένα παραπέτα και φορτωμένο scrap με πολύ χαβαλέ. Έχει πάθει λάστιχο στον πίσω τροχό και ο συμπαθής τσιγγάνος αφού το σήκωσε με τον γρύλο έβγαλε τον τροχό. Καλοκαίρι μεσημέρι και η άσφαλτο ξερνάει φωτιές. Πήρε η τσιγγάνα τα τσιγγανόπουλα, δέκα τον αριθμό(!), και άραξε κάτω από το αυτοκίνητο στη σκιά. Ύστερα άπλωσε μια κουβέρτα και άρχισαν όλοι μαζί να τρων και να παίζουν, μαζί και ο πατέρας . Και το θεόρατο αυτοκίνητο καθόταν πάνω σ’ εκείνο το ισχνό γρυλάκι με την ρόδα του πεσμένη στο πλάϊ… Θεέ μου! Ούτε που θάθελα να το φανταστώ. Κάπως έτσι είμαστε. Μας μάζεψε η καλή μανούλα όλους κάτω από το θεόρατο χρέος και αυτό στηρίζεται… που Θεέ μου; Και μεις παίζουμε και γελάμε και περιμένουμε… τι;
Πρώτον: να γίνει το θαύμα και να μπει άλλος τροχός να… χαμογελάσει κι ο φτωχός!
Δεύτερον: Ούτε να το σκέφτομαι… ξου ξου!

Advertisements