Ετικέτες


γραφει ο πασχάλης(αρισταρχος)

IMG_20150721_151107

Μια φουρνιά αυτοκινήτων θαρρείς και τάβαλε κάποιος όλα μαζί στην περιφερειακή κι εκείνα μποτιλιαρίστηκαν ανίκανα να προχωρήσουν. Όσοι συμμετείχαν καταράστηκαν τη στιγμή που τ’ αποφάσισαν να ξεσπιτωθούν Σαββατιάτικα για μια όαση δροσιάς στις Θεϊκές ακρογιαλιές της Χαλκιδικής. Όλα έχουν αντίκρισμα και ουδέν καλόν αμιγές κακού!

Εγώ όμως έμεινα εντός των τειχών. Μπορεί η ζέστη να ήταν αποπνικτική, δολοφονική, θερμοπληκτική. Σ’ αντιστάθμισμα πρόσφερα στον εαυτό μου κρύα νερά και αναψυκτικά κάτω από μια στοργική κληματαριά με λίγη μπουκαδούρα επιστροφής να δροσίζει την δική μου ύπαρξη και όλων αυτών που ατύχησαν μακριά από τις εξωτικές παραλίες. Κι ως έπιανε το μάτι μου μέσα στην κάψα τον Θερμαϊκό να ασημίζει γέμισα πάλι Ελληνική ομορφιά.

Λένε πως σαν λαός ήμαστε καλοπερασάκηδες… πολύ ανθρώπινοι. Ναι και δεν φταίμε εμείς γι αυτό αλλά οι σειρήνες που μας θέλγουν. Φως, ήλιος, θάλασσα, ερωτική ατμόσφαιρα. Όλα πασπαλισμένα με λίγο τσιπουράκι και δυό σταλιά γαβράκια. Άντε και ένα σαχανάκι με ότι γουστάρεις. Χίλια χρώματα και άλλα τόσα αρώματα και… πριν βάλει την υπογραφή του στην πολύχρωμη παλέττα ο δημιουργός φύσηξε επτά νότες να πλανώνται πάνω από το σκηνικό. Κι αυτές συντίθενται και ανασυντίθενται ελισσόμενες ανάμεσα στο μπλέ, το ουρανί και το πέτρινο πράσινο. Όπου και νάσαι, εντός ή εκτός των τοιχών αλλά πάντα μέσα σ’ αυτό που ο δημιουργός βάφτισε Ελλάδα.

Στους 38 βαθμούς λιώνει η άσφαλτος στην Αριστοτέλους κι ο κόσμος απτόητος μυρμηγκιάζει πάνω στα φανάρια. Βιάζομαι να αποφύγω το κάψιμο του ήλιου πάνω στο κεφάλι μου και χώνομαι στην αγορά στο Καπάνι. Δροσίζεται το περιβάλλον και το κορμί μου αναθαρεύει. Αιθέρια πλάσματα με hot pants και όσο πιο ανάλφρα γίνεται ρούχα γοητεύουν την αγορά που απλά πλανάται σαν θεατής χωρίς να αγοράζει τίποτε. Νεαροί ψαροπωλητές με την σακκούλα στα χέρια διαλαλούν με τα μάτια γουρλωμένα πάνω στις οφθαλμοθεραπένιδες. Πολύχρωμο το πλήθος αλλά η αγορά νεκρή.

Κάπου σε ένα λιθόστρωτο στην Άθωνοςν κάτω από μια πελώρια κληματαριά θα απολαύσω την παρέα του Νικόλα μου και του Αντώνη. Μερικές τελευταίες πινελιές στον καμβά πριν πετάξει το καπετανάκι για την Νότια Κορέα να βρει την Αλίκη του. Το τεραστίων διαστάσεων πλωτό θεριό που θα τον φιλοξενήσει τους επόμενους επτά μήνες.  Κι εμείς καρφωμένοι με μισόλειστα μάτια πάνω από ένα καραφάκι θα λέμε για χώρες μακρινές που δεν τις είδαμε ποτέ για να ζηλεύουμε τους ναυτικούς, τους τυχερούς.

Καλά σου ταξίδια και καλές θάλασσες μικρέ. Ο Άη Νικόλας σκέπη σου και οδηγός, φάρος σου και πλοηγός. Εμείς, θα σε προσμένουμε να γυρίσεις με το καλό και να μας νανουρίζεις τα κρύα βράδυα με γοργόνες και ιππόκαμπους και πανέμορφες Νηριίδες. Στο καλό…

Advertisements