Ετικέτες

,


γραφει ο πασχαλης μωυσιαδης

IMG_20150624_211051

Σε κάποιο άρθρο που έγραψα επ’ ευκαιρία μιας ημερήσιας εκδρομής το φιλαράκι μου και γειτονάκι, ο Φόντας, μου είπε πως δεν μπορούσε να καταλάβει πως μια απλή εκδρομή έβγαζε τόσο συναίσθημα. Πάντα ένα γραπτό πρέπει να βγάζει συναίσθημα. Αν όχι, τότε μεταβάλλεται σε κάποιο αδιάφορο δημόσιο έγγραφο.

Πως μπορούσε να ξεφύγει από αυτόν τον κανόνα μια μάζωξη γειτόνων, φίλων, συγγενών σε ένα παιδικό πάρκο. Οργανωμένο από νέα παιδιά με μπουφέ, μουσική και φολκλόρ χορούς με σκοπό την γνωριμία και την σύσφιξη των σχέσεων ανάμεσα στους κατοίκους ενός λευκού συνοικισμού που τώρα χρωματίζονταν από παιδικά χεράκια και αγνές προθέσεις.

Παντού χαμόγελα και διάθεση. Παντού εμφανής η παρουσία του αρχηγού της προσπάθειας, του Γιάννη Κεσσόπουλου και των συνεργατών του.

IMG_20150624_211009

Μένω σ’ αυτόν τον συνοικισμό των Κωνσταντινουπολιτών κοντά στα τριάντα πέντε χρόνια. Τότε που ήταν ένα ακατέργαστο πρανές χωρίς δρόμους και σπίτια. Κατέβαινε από την κορυφή του Σέϊχ Σου, το Κράνος, και κατέληγε στο Ελαιόρεμα της Πυλαίας.  Ένα μονοπάτι σε οδηγούσε από την Πυλαία εκεί στην κορυφή στο Κράνος (Σιβρί Τεπέ) δίπλα στο χωριό Ασβεστοχώρι. Ύστερα άνθρωποι και μηχανές άλλαξαν το τοπίο. Κόπηκε το πρανές στη μέση με την κατασκευή της περιφερειακής και ορθογωνίστηκε η γη σε οικόπεδα και… μια λιλιπούτια πόλη, ένας όμορφος συνοικισμός στόλισε την Ανατολική Θεσσαλονίκη. Αλήθεια, είναι ένας από του καλύτερους συνοικισμούς της πόλης της Θεσσαλονίκης. Η επέκταση της Άνω Τούμπας, η συνέχεια της Πυλαίας και αν ο νόμος δεν απαγόρευε την οικοπεδοποίηση  του δάσους του Σέϊχ Σού (ευτυχώς) θα ενώνονταν με το Ασβεστοχώρι και την Εξοχή.

Μίλησα με καλή διάθεση σε ανθρώπους που απλά τους έβλεπα, απλά μοιραζόμασταν έναν κοντινό ουρανό. Γνώρισα νέα παιδιά, η ομορφιά της γειτονιάς, η αλυσίδα στη συνέχεια. Τρόμαξα που έβλεπα πόσο γρήγορα περνάει η ζωή στα πρόσωπα συμμαθητών των παιδιών μου που τώρα ήταν οικογενειάρχες με παιδιά. Δίπλα στον τοίχο του 2ου Λυκείου, εκεί που πήγαινε ο μικρός μου γιός. Θυμάμαι που τον πήγαινα με το αυτοκίνητο όταν αργούσε και έμπαινε από την πλαϊνή πόρτα του σχολείου ακριβώς μπροστά στο IMG_20150624_211131πάρκο για να βρεθεί πάντα κατάφατσα με τον καλοκάγαθο Διευθυντή, τον αείμνηστο Τρικαλιώτη. Χαμογελούσε εκείνος πονηρά και τούλεγε με στόμφο “Μωυσιάδη είσαι όλο τρίπλες!”

Σήμερα, μπροστά σ’ αυτή την πλαϊνή πόρτα ανάμεσα σε χαμογελαστά πρόσωπα και μεταξύ μπύρας και τρυφερό σουβλάκι πραγματικότητα και θύμισες μπερδεύονταν σε μια περίεργη μυσταγωγία. Ένα πραγματικό αντάμωμα ανθρώπινων ψυχών που μοιράζονται τον ίδιο ουρανό.

Πανέμορφη η βραδιά και παραγωγική. Έληξε με την υπόσχεση να ξαναβρεθούμε του χρόνου σε μια νέα παρουσία όλων των γειτόνων. Ήταν μια καλή ευκαιρία και για τον Δήμαρχο κον Καϊτετζίδη που δυστυχώς δεν ήταν εκεί. Όμως, ήμασταν όλοι οι άλλοι. Οι κάτοικοι του συνοικισμού Κωνσταντινουπολιτών Πυλαίας Θςσσαλονίκης.

IMG_20150624_211140

IMG_20150624_210956

IMG_20150624_214617

Advertisements