Ετικέτες

, ,


Με τα μάτια και την πέννα του Γιώργου Παπακωνσταντίνου

hsc26

Kάνοντας βόλτες σε ένα άδειο εργοστάσιο μου ήταν αδύνατον να μη συγκινηθώ…Μου είναι τόσο δύσκολο να πιστέψω πως αυτός ο άλλοτε κολοσσός που εργάστηκαν ο παππούς μου, ο πατέρας μου και τελευταίος εγώ, θα έχει ένα τόσο άδοξο τέλος…

Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι, επειδή κατά την ταπεινή μου άποψη και χωρίς να θέλω να τρομοκρατήσω και να πανικοβάλλω κανέναν, πιθανότατα βιώνουμε τις τελευταίες στιγμές σε αυτή την εταιρία. Γι’ αυτό το λόγο θέλησα να τραβήξω μερικές συμβολικές και «καλλιτεχνικές» φωτογραφίες απο το χώρο που μας μεγάλωσε και μας έθρεψε τόσα χρόνια. Δεν είναι επαγγελματική δουλειά, είναι φωτογραφίες που τράβηξα με το κινητό μου και όλες έχουν κάποιο νόημα. Ο καθένας μπορεί να τις ερμηνεύσει όπως εκείνος θέλει. Καλό κουράγιο να έχουμε και υπομονή. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία…

hsc30 hsc29 hsc28 hsc27 hsc26 hsc25 hsc23 hsc22 hsc21 hsc20 hsc19 hsc18 hsc17 hsc16 hsc15 hsc14 hsc13 hsc12

Advertisements