Ετικέτες

,


γραφει ο αρισταρχος

“Ξέρουν πως μέσα από αυτή την φυλή πάντα ξεπηδούν οι Θεοί”

pas1Δεν είναι το Μεσογειακό ταμπεραμέντο, αυτή η θάλασσα της Mare Nostrum που κατοικείται περιμετρικά, από τα πολύ παλιά χρόνια της δημιουργίας, από μεγάλο πλήθος λαών. Δεν είναι το βίαιο όσο και αυθόρμητο του χαρακτήρα μας, είναι η… ας το πούμε «χαλαρότητά  μας»; Μια ελευθερία χωρίς όρους, μια δική μας αταξία. Χαλαρά, που θάλεγε και ο Σαλονικιός. Ίσως γι αυτό και τα βρίσκουμε τόσο εύκολα με τον Θεό. Σεβόμαστε απόλυτα  την πρώτη ιδιότητα που χάρισε στον άνθρωπο. Την ελευθερία. Βέβαια η δικιά μας δεν είναι όποια κι όποια. Θέλουμε το μπάχαλο και την ελεύθερη έκφραση στη ζωής μας έξω από σπαστικούς νόμους και απαγορεύσεις. Να κρατούν, που τραγούδησε και ο Σαββόπουλος, οι χοροί. Και στην χαρά και στην λύπη.

Δεν γίναμε τώρα, έτσι ήμασταν πάντα. Και αν υπήρξαμε ήρωες, πνευματικά όντα με μεγάλη καρδιά και ανθρωπιά, σ’ αυτό οφείλεται. Στην ελευθερία που είναι ένα μας, σαν το τύλιγμα του Ερμαφρόδιτου με την πανέμορφη Σαλμακίδα! Κι αυτό φοβούνται όλοι. Την ελευθερία μας. Γι αυτό, όλες οι δυνάμεις φρόντιζαν πάντα να μας κρατούν δεμένους. Ξέρουν αυτοί πότε, που και πως θα μας χρησιμοποιήσουν. Ξέρουν πως μέσα από αυτή την φυλή πάντα ξεπηδούν οι Θεοί. Στο τέλος βέβαια πάντα μας καπελώνουν και μας σπρώχνουν εκεί στα σκοτεινά πίσω κι απ’ τις κουίντες για ν’ ακούμε σαν ηχώ το δικό μας χειροκρότημα καπηλευμένο από άλλους. Ίσως αυτή νάναι και η μοίρα μας.

Χρωστάμε σαν χώρα τριακόσια τόσα δις. Πως θα ξεπληρωθούν για να ελευθερωθούμε; Μόνο μια λύση υπάρχει. Να βγάλουμε τα αποθέματα αερίων και πετρελαίου που βρέθηκαν πως υπάρχουν. Υπάρχουν ή παπαριές; Αν υπάρχουν βάσιμα τότε παρακάμπτεις τον μπαμπούλα που δεν σ’ αφήνει. Ποιος είναι αυτός; Ο casus belli ντε, ο Τουρκαλάς. Δώσε όλη την έρευνα και την εξόρυξη στους Ρώσους με την υποχρέωση να τα προστατέψουν κι έληξε το θέμα.

Το μόνο που χρειάζεται είναι τσαγανός. Και από ότι φαίνεται αυτή η κυβέρνηση τον διαθέτει αρκούντος. Ίσως τότε πάψουμε να το παίζουμε οι παρίες του κόσμου και μπορέσουμε να σηκώσουμε λίγο ανάστημα. Αλλά, σας το λέγω. Και πάλι θα κυλίσουμε γιατί τέτοιο είναι το χούϊ μας. Κι αυτό το ρημάδι πρώτα βγαίνει η ψυχή και ύστερα τούτο.

Advertisements