Ετικέτες

,


γραφει ο απόμαχος

steelstripmill 

«Όλα έχουν λογική εξήγηση κι ας φαίνονται ηλίθια κάποια από αυτά»

Από την μέρα που θα γεννηθείς αρχίζει μια νουθεσία, στην αρχή με μή, τζίζ και ντά. Ύστερα με λόγια τόσα πολλά και με τα ίδια να επαναλαμβάνονται χιλιάδες φορές ώστε να γίνουν κτήμα,  έμμονη ιδέα. Αργότερα, όταν ο εγκέφαλος θα αρχίσει τις υψηλές επεξεργασίες, θα εξηγηθούν αρκούντος τα μη και τα όχι ώστε να γίνουν μια λογική αρχή. Συγκοινωνούντα δοχεία όλα και το ένα επηρεάζει το άλλο. Γιατί τα λέω όλα αυτά, γιατί… μοιάζει με κείνον που ρωτάει τί ώρα είναι και μετανιώνει την… ώρα που ρώτησε γιατί εσύ πρώτα του εξηγείς πως δουλεύει το ρολόι και ύστερα την ώρα. Ή κάπως έτσι. Όλα έχουν λογική εξήγηση κι ας φαίνονται ηλίθια κάποια από αυτά. Πάντα πίσω τους κρύβεται μια λογική εκτός και μιλάμε για αρρώστια.

Με βάση λοιπόν αυτή την λογική αρχή σκέπτεσαι και λες “Υπάρχει μια βαριά βιομηχανία στημένη με έμπειρο προσωπικό και εξασφαλισμένη πελατεία με την μισή παραγωγή να εξάγεται. Με δείκτες ποιότητας εμπορεύματος υψηλού επιπέδου ISO και… βασικό: δεν χρωστάει μία! Και… κινδυνεύει να κλείσει” Ο λόγος βέβαια για την Ελληνική Εταιρεία Χάλυβος ή επί το Αγγλικότερο Hellenic Steel Co.

Γιατί;

274 εργαζόμενοι με ισάριθμες οικογένειες ζουν, και όχι μόνο αυτοί, με το τέρας της ανεργίας πάνω από τις ζωές τους να τους κουνάει το δάχτυλο με υπονοούμενα ανέχειας. Μια ολόκληρη χώρα εκπεφρασμένη σε μια Ελλάδα ευγνωμονούσα αγωνιά γιατί κάθε μόριό της είναι θησαυρός, αυτή τη στιγμή. Και συ με την λογική που σου δίδαξαν μέσα από τα μη και τα όχι, τους νόμους και τις αρχές(έτσι θέλω να πιστεύω)προσπαθείς να εξηγήσεις γιατί πρέπει να κλείσει αυτή η βαριά βιομηχανία.

Γιατί;

Μη ταράζεσαι και μη σπας το κεφάλι σου στο αίνιγμα. Δεν πρόκειται για σφίγγα αλλά για άλλη απλή ακολουθία ανάδρομης λογικής. Γιατί έτσι συμφέρει κάποιους! Ποιούς όμως;

Έλα ντε, ποιους; Αν ήταν μονάχα το χρήμα θάλεγες follow the money και ίσως νάβρισκες δια της μεθόδου της συνωμοσιολογίας τους τελικούς αποδέκτες και φυσικά ενόχους. Φοβάμαι όμως πως κι αυτό εντάσσεται(;) στην πολιτική της αποβιομηχάνισης της χώρας. Έτσι είναι και να με συμπαθάτε αν θυμηθώ στο Πλατύ Ημαθίας όταν έβλεπα τις τεράστιες κλούβες γεμάτες με παντζάρια δυό κιλά το ένα να οδεύουν στο ομώνυμο ζαχαρουργείο για να φάμε Ελληνική ζάχαρη και τώρα μείναμε άνεργοι για να την πληρώνουμε made in Germany. Τι καλά!

Δύο φορές πριμοδοτήθηκε εκεί στην δεκαετία του ενενήντα από τις τότε κυβερνήσεις για να επιβιώσει, και επιβίωσε. Και παρ’ όλα αυτά, θα είχε κλείσει προ πολλού όπως σχεδόν όλες οι βαριές βιομηχανίες της Βόρειας Ελλάδας αν δεν επενέβαινε η Riva Group το 1997. Στρώθηκε στα Ιταλικά δεδομένα με συνέπεια και αυστηρότητα και πήγαινε μια χαρά μέχρι που άρχισε να κλειδωνίζεται όλο το Ιταλικό group με τις υψικαμίνους στον Τάραντο οπότε η περιφέρεια χτυπήθηκε σαν τα απόνερα της κρίσης.

Τέλος του μήνα είναι η κρίσιμη συνέλευση των μετόχων αλλά θεωρώ, με αυτή τη λογική που μάθαμε να σκεπτόμαστε, ότι η τύχη της έχει κριθεί. Όμως όλα μπορούν να αλλάξουν με απλή αλλαγή του τρόπου σκέψης από μέρους αυτών που θα διαχειριστούν την τύχη της και που φυσικά θα έχει τις επιπτώσεις του.

Είπαμε, η αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων. Όμως ουδέν κακόν αμιγές καλού.

ΥΓ. Για όσους αγνοούν την ΑΕΕΧάλυβος πρόκειται για μια βαριά βιομηχανία ψυχρής εξέλασης λαμαρίνας. Ιδρύθηκε  το 1965 από το Τομ Πάπας στα πλαίσια αντισταθμιστικών ωφελημάτων για την δημιουργία της τότε ESSO-PAPAS. Βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη δίπλα από το διυλιστήριο της ΕΚΟ και παράγει λαμαρίνα απλή ή γαλβανισμένη συνεχόμενη, φύλα ή λωρίδες απλής λαμαρίνας γαλβανισμένης ή επικασσιτερωμένης κατάλληλη για την κονσερβοποιία, αυτοκινητοβιομηχανία, κατασκευή λευκών συσκευών, μεταλλικών επίπλων, σωλήνων, μορφοσωλήνων κ.α. Σαν πρώτη ύλη χρησιμοποιεί χοντρή λαμαρίνα σε ρόλους τους οποίους προμηθεύεται, τελευταία από το εργοστάσιο της ILVA στον Τάραντο. Από το 1965 μέχρι σήμερα 49 χρόνια εργάζεται ανελλιπώς.

Advertisements