Ετικέτες


Με το βλέμμα του αρισταρχου

Καλό σου βράδυ καπετανάκι και καλό σου ταξίδι…

atlantic2

Ιούνιος και η πορεία μου αφήνει το ίχνος της πάνω από την Κελτική θάλασσα στις πενήντα μοίρες βόρειο πλάτος με κατεύθυνση κάποιο λιμάνι στον βόρειο Καναδά. Απλώνω τα χέρια μου μέσα στην μικρή νύχτα και ξεγλιστράνε στις χούφτες μου λίγα από τα τόσα πολλά άστρα που με κοιτάζουν περίεργα λαμπερά. Νιώθω στις φλέβες μου, στους νευρώνες μου την  κοσμική ακτινοβολία που τελικά διαχέεται σ’ όλο μου το είναι και γεμίζω Θεϊκή αύρα. Έτσι είμαι, μια μικρή κουκίδα στο απέραντο μεγαλείο του δημιουργού. Τόσο μικρός αλλά όχι τόσο ασήμαντος, γιατί έχω πάνω μου την ευλογία, την ανάσα του Θεού.

Ανταριασμένος ο Τιτάνας με την θάλασσά του, λυσσομανούν οι Νηρηίδες με τον Περσέα για την απαγωγή της Ανδρομέδας κόρη της Κασσιόπης και του Κηφέα που με κοιτάζουν από ψηλά και μ’ οδηγούν ανάμεσα στα κύματα του ξεμωραμένου Ποσειδώνα. Μπορεί, που ξέρεις, να δω την Θέτιδα την κόρη του, με λουλούδια στα μαλλιά και καθισμένη πάνω στη ράχη κάποιου ιχθυοκένταυρου να σμίγει με τα κύματα φωνάζοντας τον γιό της τον ξακουστό Αχιλλέα.

atlantic1Κάπου εκεί κάτω στα νότια της θάλασσας του Λαμπραντόρ, είπαν, ψάξε και θα δεις. Πίδακες θα εκτοξεύονται στα ύψη πάνω στον ερωτικό πυρωμένο χορό των φαλαινών.

Η νύχτα είναι καθαρή και στα ρουθούνια μου ρουφώ λαίμαργα την αλμυρή Ατλάντια μυρουδιά. Είναι το πρώτο μου ταξίδι βγαλμένο από τα όνειρά μου και μετουσιωμένο σε μια υπέροχη πραγματικότητα. Τα μάτια μου βαραίνουν από την αϋπνία και την κούραση. Το τεράστιο θεριό σπρωγμένο από μια θηριώδη μηχανή 25.000 αλόγων(!) παλεύει με θράσος το υγρό στοιχείο. Κι αυτή η πάλη περνάει μέσα μου και με δένει ένα όπως τη χελώνα με το καβούκι της. Κι ύστερα γέρνω να κοιμηθώ πάνω στις πελώριες φτερούγες του Μορφέα.

Καλό σου βράδυ καπετανάκι και καλά ταξίδια στην ζωή και στα όνειρά σου. Κι αν χωράω κι εγώ μέσα στο όνειρό σου βάλε με και μένα να γευτώ την αρμύρα που μου στέρησα.  

Advertisements