Ετικέτες


γραφει ο αρισταρχος

“Καλά καλά, Τούρκικο casus belli! Μωρέ άμα θέλατε εσείς θα γινόταν casus amicitia!”

ondia

Μύρισε άνοιξη. Οι δαμασκηνιές και οι αμυγδαλιές από πολύ νωρίς άνθισαν και τώρα βλέπω τη λεμονιά και την πορτοκαλιά με τα μπουμπούκια έτοιμα να ανοίξουν τα μάτια τους στο εκτυφλωτικό του ήλιου το φως και να γεμίσουν την μικρή μου αυλή με μεθυστικά αρώματα. Χρόνια και χρόνια μέσα από την γνωστή ιστορία του ανθρώπου επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο με μόνες αλλαγές τους ανθρώπους.

Οι άνθρωποι! Αυτά τα δίποδα γεμάτα προνόμια όντα του ζωικού βασιλείου που έχουν την ευλογία να αναπτύσσονται και να προοδεύουν βάζοντας τον περίγυρό τους κάτω από την δική τους εντολή. Άλλοτε για το καλό και άλλοτε για το κακό, πάντα των συνανθρώπων τους.

Πρωινό Δευτέρας με αλλαγή της ώρας για να μας θυμίζει πως η μέρα γιγαντώνεται μέχρι να αφήσει ένα μικρό περιθώριο χαραμάδας στην νύχτα εκεί κοντά στον Ιούνιο (21 του μήνα) στο θερινό ηλιοστάσιο. Ξεκίνημα νέας εβδομάδας με κοντινό μέτρημα για το Πάσχα. Τρεις βδομάδες μας χωρίζουν από την μεγαλύτερη μέρα της Χριστιανοσύνης. Παλιά, που η φτώχεια μας ήταν πολύ μεγαλύτερη, ο κουμπαράς μάζευε όλο το χρόνο τα λεφτά για το τσουρέκι, το αρνάκι κι εκεί στα βόρεια, στα Σέρρας, τους απαραίτητους τζιγεροσαρμάδες εγκλωβισμένους μέσα στο ροδοκίτρινο κουρκούτι για να στολίσει το τραπέζι  το βράδυ μετά την Ανάσταση μαζί με την μαγειρίτσα και τα κόκκινα αβγά. Πόση μαγεία πλανιόταν στην ατμόσφαιρα, Θεέ μου. Βαρύ το κλίμα καταλάβαινες τα πάθη της Μεγάλης εβδομάδας θαρρείς και η φύση συμμετείχε στον δρόμο προς την σταύρωση. Τώρα φοβάμαι πως οδηγούμαστε σε μια σταύρωση χωρίς Ανάσταση.

Άλλη μια ψηφοφορία στη βουλή με πάντα νικητή το πακέτο της τρόϊκα, κι ας πήγε το δήθεν το θέατρο να ταρακουνήσει το σκηνικό. “Να, δεν περνάει με τόση ευκολία η κάθε απαίτηση όπως εσείς νομίζετε. Αντιστεκόμαστε!” Σε τι; Μόνο στο γάλα; Και με τα εργασιακά; Ξημέρωσε Δευτέρα και από σήμερα θα αρχίζουν να μπαίνουν  ορατές και αόρατες συμφωνίες σε εφαρμογή. “Δεν φταίμε εμείς, η τρόϊκα φταίει. Κάντε όμως αδέρφια μας υπομονή, πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θάναι” . Αφελής η ερώτηση ανεβαίνει στην γλώσσα “Και πότε ήταν δικά μας; Κι αν ήταν γιατί δεν τα βγάζαμε να τα εκμεταλλευτούμε”. Νάχουμε να λέμε δηλαδή. Καλά καλά, Τούρκικο casusbelli! Μωρέ άμα θέλατε εσείς θα γινόταν casusamicitia. Αρκεί οι φιλίες μας, σαν έθνος, να ήταν καθαρά στρατηγικές.

Πέρασε το Σαββατοκύριακο με κρύο και με ζέστη, με ήλιο και βροχή. Σκωτσέζικο ντους, ανοιξιάτικος τρελοερωτικός  γεμάτος αστάθεια καιρός. Ευτυχώς! Αυτή της την αστάθεια την περνάει μέσα μας και μας ψιλοαποβλακώνει για να περνάμε ψιλά, ξυστά, λιγότερο σοβαρά τον φόβο και την απογοήτευση για το σήμερα, το αύριο. Μια αγανάκτηση που με τον χρόνο άρχισε να γίνεται φόβος, πανικός. Αυτοί δεν αστειεύονται. Στην παρτίδα κερδισμένοι όμως, όπως πάντα, οι δυνατοί. Χαμένοι όπως πάντα οι… γνωστοί χαμένοι, εμείς!

Σφίγγω την καρδιά μου, πατάω με στέρεο βήμα πάνω στο χώμα που με γέννησε. Ξεστρατίζει το μυαλό για το σήμερα, για το αύριο… “… και δος ημίν σήμερον…” Ωραία, αλλά και το αύριον, κι αυτό θα γίνει σήμερον… αυτό μου λες, να το σκεφτώ αύριο. Τότε όμως θάναι αργά και θάρθει σε αντίθεση με τις μωρές παρθένες. Επαναφέρω τις σκέψεις μου που χάνονται στην δύναμη της επιβίωσης. Περπάτα σταθερά και, για δες… να, περπατούν κι άλλοι. Όλοι φαίνονται σοβαροί, κανένας δεν χαμογελάει. Κανένας δεν έχει όρεξη για κουβεντούλα. Ένα λεωφορείο γεμάτο, ο ένας πάνω στον άλλο. Νέοι, γέροι, μεσήλικες στοιβαγμένοι πάνω στο αρθρωτό και πηγαίνουν προς μια κατεύθυνση. Αμίλητοι, βουβοί. Τι περιμένεις τσαγκαροδευτεριάτικα, όρεξη για δουλειά ή για αμπελοφιλοσοφία; Τι καινούριο να πεις, όλοι τα ξέρουν όλα. Όλοι τα νιώθουν όλα καθημερινά στο πετσί τους. Και γιατί δεν αντιδρούν; Να μια καλή ερώτηση με μια εύλογη απάντηση. Γιατί φοβούνται, όλοι και όλα.

Ότι όμως και νάναι αύριο ξημερώνει Τρίτη αλλά, σήμερα η μέρα είναι Δευτέρα και είναι βαριά με τον καιρό σε ερμαφροδιτίζουσα κατάσταση. Υπομονή όμως, αύριο μπορεί και νάναι καλύτερα. Τίποτε δεν είναι δεδομένο. Ψηλά το κεφάλι, χαμογελάτε και μοιραστείτε. Μην αφήνετε να πέσει τίποτα κάτω (ή χάμω;).  Μαζέψτε το και ξαναστείλτε το από κει που ήρθε. Καλού κακού πείτε και ένα Πάτερ ημών, καλό θα σας κάνει.

Αν ψάχνετε για ευτυχία, να την βρείτε!

Αν ψάχνετε για δουλειά, να την βρείτε!

Αν ψάχνετε για λεφτά, να τα βρείτε!

Αν ψάχνετε για θησαυρό, να τον βρείτε!

 Αν ψάχνετε να αγαπήσετε, να βρείτε!

Αν ψάχνετε για ηρεμία, να την βρείτε!

Αν σας ψάχνει η εφορία, η τράπεζα ή ο εξ’ από ‘δω, μη σώσουν και σας βρουν ποτέ!

…αυτό θα πει …και δος ημίν σήμερον… τα υπόλοιπα ες αύριον.

 

Advertisements