Ετικέτες


γραφει ο αρισταρχος

“Πριν γυρίσεις τον διακόπτη  βάλε την μάζα που βρίσκεται μέσα στο κρανίο σου να σκεφτεί. Σου φαίνεται πολύ;”

platform

Αναπλάθω έναν κλώνο μου και τον φέρνω στις ίδιες με μένα διαστάσεις, ηλικία και… τέλος πάντων ένα πιστό μου αντίγραφο. Τον βάζω να καθίσει απέναντι από μένα στο ένα μέτρο και…  είπαμε λέγεσαι … Σοχράτσιρα! Το καθρέπτισμά μου!

Πρώτα από όλα, να σου πω φίλε πως είσαι ένα μάτσο χάλια και δεν θα μιλάς αν δεν σου δώσω εγώ την άδεια. Αχτένιστος, αξύριστος και… άγαρμπος. Ά, και χωρίς γκόμενα. Πως σου φαίνεται αυτό;

Σ- Εντελώς απαίσια, παλιοκατάσταση.

Α- Χα! Έχεις μια φωνή πολύ αστεία, έτσι μιλάω ρε; Τα μάτια σου γυαλίζουν γιατί;

Σ- Γιατί γυαλίζουν και τα δικά σου.

Α- Κάνε λίγο πιο μακριά γιατί μυρίζει το στόμα σου. Τι διάολο δεν πλένεις τα δόντια σου;

Σ- Τα πλένεις εσύ;

Α- Κοίτα, μαγκιές εγώ δεν θέλω. Ορίστε, ένα υποκατάστατο και μας το παίζει έξυπνος. Πες μου ρε τύπε ξέρεις από πότε έχεις να κάνεις έρωτα; Πότε έπιασες στα χέρια σου τελευταία φορά εκατόευρω; Πότε σε αποκάλεσαν τελευταία φορά κύριο; Πότε αγόρασες για τελευταία φορά παπούτσια; Πότε…

Σ- Κάνε κράτει ρε. Νομίζεις πως έχω την δική σου εξυπνάδα για να απαντήσω σε τόσα πολλά; Ένα ένα.

Α- (σιγά) Ωχ έπλασα ένα ηλίθιο αντίγραφο.

Σ- Σ’ άκουσα βρε όρνιο. Νομίζεις πως μπορείς να κάνεις κάτι καλύτερο;  Αυτό έχεις αυτό δίνεις. Χα! Νόμιζες πως είσαι αυθεντία παντού έ; Είσαι για γέλια ρεεεεε! Μην το ξεχνάς, είμαι… εσύ.

Α- Κάνω πως δεν άκουσα τίποτα γιατί θα μείνω χωρίς καθρέπτη και θα χάσω την ευκαιρία για μια τετ-α-τετ εγω-αντιπαράθεση να δούμε τι μας γίνεται και να κάνουμε σούμα. Πάντως για την ώρα είναι(είμαι) αποκαρδιωτικός. Πες μου ρε ξύπνιο τι θα φάμε για πρωϊνό;

Σ- Χέστηκα για το πρωϊνό. Τρώνε τα καθρεπτίσματα ρε; Εκτός και με θεωρείς ένα με σένα. Τι λες;

Α-…

Σ- Καλά μην  ορκίζεσαι. Και νάθελες να με κάνεις καλύτερο δεν μπορείς. Όση αγάπη έχεις τόση θα δώσεις και σε μένα. Όση εξυπνάδα έχεις τόση θα δώσεις και σε μένα. Οπότε, ότι θα βλέπεις σε μένα θάσαι συ. Για να δούμε θα σ’ αρέσω;

Α- Πρώτα πρώτα μου βγαίνεις αριστερόχειρας και ύστερα μου παραποιείς και το χαμόγελό μου στραβώνοντας το στόμα.

Σ- Μάλλον δεν σου τόπανε ποτέ αλλά είσαι άσχημος και δείχνεις πολύ μεγαλύτερος από ότι πραγματικά είσαι. Κι εγώ δεν έχω καμιά διάθεση να παίξω το πορτρέτο σου σαν αυτό του Ντόριαν Γκρέϊ. Ξέρεις εκεινού του ξιπασμένου πούκανε συμφωνία με τον διάβολο για να μείνει νέος. Ζούσε στο πορτραίτο πάντα νέος και, γερνούσε στον καθρέπτη. Κατάλαβες; Αυτό είσαι αυτό δείχνω και συ δεν το πρόσεξες ποτέ γιατί απλά δεν συμφέρει. Και δηλαδή τι να δεις… ένα… μάτσο χάλια είσαι.

Α-Αν μπορούσες να μου δείξεις και το μέσα… Ξέρεις αυτές οι Κυμβάλειες Ερμητικές αρχές… ότι δηλαδή είσαι μέσα είσαι κι έξω….

Σ- Λες βλακείες. Το έξω σου είναι φυσικό και το μέσα σου νοητικό. Και για να μην προσβάλλεις την νοητική σου καλαισθησία φρόντισε το απ’ έξω με κανένα ξυρισματάκι και λίγο περιποίηση και…

Α- Με κάνεις δυστυχισμένο. Δεν είμαι έτσι εγώ. Εγώ…

Σ- Εσύ… μπούρδες! Είσαι ένας κοινός άνθρωπος χωρίς δουλειά, λεφτά και γκόμενα. Αυτά όμως συμβαίνουν και δεν είσαι του πεταματού. Απλά τσίτωσε τα πόδια σου και ανέβασε στροφές. Με τα κλάματα και τις μεμψιμοιρίες μόνο καλό δεν θα δεις. Εν τάξει δουλειές δεν υπάρχουν, γίνε γκαρσόν. Δουλειά είναι κι αυτή. Πιάσε γκόμενα την κόρη του διπλανού που σε ξερογλείφεται. Καλά, είναι λίγο άσχημη… έ καί, σβησάσης λυχνίας που λένε; Κοντά στο ολότελα… Πάνε να δεις και τους έρμους τους γονείς σου που δεν πάτησες το πόδι σου εδώ και μήνες. Σήκω, γίνε ζωϋρός, πάρε τη ζωή σου στα δικά σου χέρια. Μη την αφήνεις να στην ρυθμίζουν άλλοι, γίνε συ τ’ αφεντικό. Κάνε παιχνίδι, αναγεννήσου!

Α- Το ότι θα άκουγα τον εξάψαλμο από το είδωλό μου δεν το σκέφτηκα ποτέ.

Σ- Δεν είμαι είδωλο σου ρε φίλε. Είμαι… εσύ! Γεννήθηκα μαζί σου, μεγάλωσα μαζί σου αλλά δεν έγινα σαν και σένα. Εσύ είσαι αυτό που βλέπεις στον καθρέπτη κι εγώ είμαι αυτό που θα δεις όταν ανοίξω μέσα από τον λόγο μου τις πύλες του νου. Μέχρι τότε θα το παίζω σοφός και συ μια… κρεατομηχανή. Πρέπει να σοβαρευτούμε και να συνεργαστούμε για να επιβιώσουμε στον νομικό κυκεώνα που ζούμε. Ένας ατέλειωτος λαβύρινθος με νόμους. Παραβιάζεις έναν και εκατοντάδες, χιλιάδες άλλοι αλλάζουν την ροή πάνω στην χρονοταινία των γεγονότων της ζωής σου και των άλλων. Επηρεάζεις και επηρεάζεσαι. Δεν είσαι μόνος, ζεις με άλλους και πρέπει να συντονιστείς μαζί τους για νάχει θετικό αποτέλεσμα κάθε σου κίνηση πάνω σε σένα και στους άλλους. Δεν το βλέπεις γιατί, τα μάτια σου τα απασχολείς αλλού αλλά είσαι συνδεδεμένος με νοητικούς νευρώνες με τις ζωές των άλλων. Δεν το ακούς γιατί, η ακοή σου είναι επιλεκτική. Πέντε φευγάτες σε πληροφορούν για τα πάντα με τον τρόπο που θέλουν αυτές, μιλώ για τις αισθήσεις σου. Μέσα στην μνήμη τους πέρασαν αυτά για την επιβίωσή σου. Τώρα κάνε εσύ την αναβάθμιση. Βάλτες να δουν, να ακούσουν, να γευτούν, να νιώσουν, να μυρίσουν. Και σου υπόσχομαι να ζήσεις αυτό που ούτε ποτέ έχεις φαντασθεί. Και σου υπόσχομαι να μην γίνεις ποτέ η αιτία της δυστυχίας άλλου ανθρώπου.

Α- Νομίζω πως ήρθε η ώρα να σε διαγράψω.

Σ- Μισό! Μια τελευταία κουβέντα γιατί το βλέπω ενοχλήθηκες.  Κάποτε ο καθρέπτης θα σου δείξει ένα γεροντάκι ρυτιδιασμένο με άσπρες τρίχες και αβέβαιο βλέμμα γεμάτο φόβο. Ένα κορμί έτοιμο για την αποσύνθεση. Εγώ όμως δεν θάχω γεράσει ούτε κατά ένα δευτερόλεπτο. Το κακό όμως θάναι ότι θα με έχεις καταδικάσει στην ευτέλεια της σάρκας σου και στην απαιδευσιά της γνώσης.  Και όταν θα με εγκαταλείψεις φοβάμαι που μόνος πια θα μετρώ το κέρδος από τα τόσα χρόνια που ήμουνα μαζί σου και θα το βρίσκω απελπιστικά φτωχό. Πριν γυρίσεις τον διακόπτη  βάλε την μάζα που βρίσκεται μέσα στο κρανίο σου να σκεφτεί. Σου φαίνεται πολύ;

Advertisements