γραφει ο αρισταρχος

“Τόβλεπες στις φλόγες των κεριών που ξαφνικά τρόμαζαν και έχαναν την ισορροπία τους”

DSC00384

Λοιπόν, αυτό το υπέροχο φθινοπωρινό χρώμα που βλέπετε δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια βερβερίδα. Την έχω στην αυλή μου, μπροστά στα μάτια μου. Και είναι σαν να βλέπω τον Άγιο Ραφαήλ μαζί με τον Αη-Νικόλα να κρατούν χέρι χέρι την μικρή Ρηνούλα, την Αγία Ειρήνη. Την περιμάζεψα στο μοναστήρι τους σε ημιθανή κατάσταση και της έδωσα όση μπορούσα περιποίηση(αγάπη το λένε) και αυτή με αντάμειψε, έγινε μεγάλη και ομόρφυνε και θάμπωσε εμένα και όσους την βλέπουν.

Όταν την μάζεψα μικρή και ξεριζωμένη, σχεδόν μαραμένη, έκανα τάμα να την αντικαταστήσω με κάποιο άλλο φυτό αλλά το τάμα… έμεινε τάμα. Και όπως λένε “μη τάξεις λαμπάδα σ’ Άγιο και σε παιδί παιχνίδι”. Την άλλη φορά που θα πάω στο μοναστήρι τους θα προσπαθήσω να το θυμηθώ και να πάω ένα άλλο φαρμακευτικό φυτό στον Άγιο  γιατρό με την πολύ πονετική ψυχή.

Από βαθύ πράσινο που ήταν το χρώμα την Άνοιξη και το Καλοκαίρι πέρασε στο σκουριασμένο σομόν και μοιραία περιμένει, ένα αεράκι κάπως δυνατό για να της ρίξει όλα τα φύλλα και να κάνουν ένα σωρό τριγύρω της και να την αφήσουν γυμνούλα να κρυώνει μέσα στη χειμωνιάτικη παγωνιά. Όμως θα κοιμηθεί και θα ονειρεύεται  υπομονετικά(δεν μπορεί να κάνει και κάτι άλλο) την Άνοιξη που θάρθει να την ξυπνήσει και να ντύσει την γύμνια της για να δείξει το καλό της πρόσωπο.

βερβεριδα2Και θα την βλέπει ο άνθρωπος που την σπούδασε για να την περιγράφει σχεδόν ερωτικά “ β η κοινή, ύψους 1-2,5 μ. με βλαστούς λεπτούς, γεμάτους αγκάθια, που προέρχονται από τη μεταμόρφωση φύλλων, ενώ τα πραγματικά φύλλα είναι αντοωειδή, προμήκη, μέτρια σε μέγεθος, ενωμένα σε δεσμίδες, με σκληρές ακανθώδεις βλεφαρίδες στα χείλη. Τα άνθη τους είναι μικρά, ενωμένα με κρεμαστούς βότρεις. Έχουν κίτρινο χρώμα και αποτελούνται από έξι σέπαλα, έξι πέταλα και έξι στήμονες. Η ωοθήκη είναι επιφυής με βραχύτατο στύλο. Ο φαγώσιμος καρπός είναι μακρουλή ράγα

Ήταν απόγευμα μεσοκαλόκαιρο. Ανέβηκα με το αυτοκίνητο το στενό και στριφογυριστό δρόμο από την Γουμένισσα στο χωριό Γρίβα. Και κει μετά το χωριό ο δρόμος ξεστρατίζει αριστερά στην πλαγιά του βουνού Πάϊκο για να σε φέρει στο Μοναστήρι του Αγ.Ραφαήλ και μπροστά σου να χάνεται το μάτι σου στην Παιονία. Την αγαπημένη του Φιλίππου του δεύτερου. Υπάρχει η παλιά εκκλησία και η καινούρια. Η νέα εκκλησία είναι ημιτελής και δείχνει να γίνεται ανυπέρβλητη.

Μπήκα με την γυναίκα μου και τον γιό μου στον ζεστό και γεμάτο αγάπη χώρο της παλιάς εκκλησίας. Κι όπως στεκόμουν μπροστά στην τεράστια εικόνα του Αγ. Ραφαήλ και του Αγ.Νικολάου με την Μικρούλα Αγ.Ειρήνη στην μέση  άρχισε ο εσπερινός από δύο καλόγερους και έναν ιερέα με μοναδικό φως δύο κεριά  και μερικά καντήλια. Μισόκλεισα τα μάτια και ένιωσα πως η λειτουργία γινόταν μόνο για μένα. Γέμισε η εκκλησία ίσκιους και αγιοσύνη. Έπαιρνε η Βυζαντινή φωνή με την ψαλμωδία την ψυχή μου και την σεργιάνιζε μπροστά από κάθε εικόνα να την φιλώ και να γονυπετώ. Ύστερα με σήκωνε ψηλά στον τρούλο γεμάτο  λιβάνι και άγιες νότες να εξιστορούν άγια λόγια. Θαρρείς και περιστρέφονταν όλα σε μια αέναη Θεϊκή σπείρα γεμάτη μυσταγωγία. Θάπερνα όρκο, εκεί μέσα στον άγιο τόπο δεν είμαστε μόνο εμείς οι έξη. Τόβλεπες στις φλόγες των κεριών που ξαφνικά τρόμαζαν και έχαναν την ισορροπία τους. Το καταλάβαινες στις φλογίτσες των καντηλιών που πάσχιζαν να σηκώσουν το κεφαλάκι τους να δουν τι συμβαίνει έξω από την κρυσταλλένια τους φυλακή.

βερβεριδαΤο βράδυ πέρασε από τον ονειρικό μου χώρο. Με κοίταξε με κάποια απορία και μου είπε “μα είσαι εντελώς καλά, δεν έχεις απολύτως τίποτε. Ηρέμησε!” Μου χαμογέλασε και έφυγε όπως ήρθε. Το πρωί παρέα με το καφεδάκι μου προσπαθούσα να βγάλω κάποιο νόημα. Προφανώς, σκέφτηκα, είδα στον ύπνο μου αυτό που λαχταρούσα να ακούσω στις δώδεκα το μεσημέρι από το στόμα του γιατρού που είχα ραντεβού.

Σηκώθηκα αργά κουμπώνοντας το τελευταίο μου κουμπί ενώ τα αυτιά μου τεντώθηκαν προς τη μεριά του γιατρού. Αν έκλεινα τα μάτια μου θα νόμιζα πως είχα περίπτωση deja vous με το όνειρο.

Τώρα τι περιμένετε να σας πω. Ότι ήρθε στον ύπνο μου και με εξέτασε ο Άγιος Ραφαήλ; Μπορεί! Το πιο πιθανό ήταν η δική μου πρόσκληση για βοήθεια που συνέπεσε με μια υπέροχη αναπάντεχη ικεσία στον Άγιο Ραφαήλ.

 

Advertisements