γραφει ο αρισταρχος

“ Ξέρω δεν είναι μια εύκολη συζήτηση, θάλεγα είναι πιο δύσκολη η συζήτηση για τους ερωτώντες απ’ ότι για μένα…” Κ.Μητσοτάκης

πολιτικήΒλέπω, ακούω και αναρωτιέμαι που έφτασε η σχέση/επαφή μεταξύ ψηφοφόρου και πολιτικού. Θεαματική η διαφορά ανάμεσα σ’ αυτή την σημερινή σχέση και την σχέση πριν πενήντα χρόνια.

Τότε…

“Αγαπητοί συμπολίται, η μέρα ετούτη αποστέλλει εν ηχηρόν μήνυμα αλληλεγγύης και επαναπροσδιορισμού της παρατάξεώς μας εις το Ελληνικόν γίγνεσθαι. Ούτως εχόντων των πραγμάτων η νίκη μας προβλέπεται πύρρειος και το αύριον ευοίωνον… ” Σταματάει ο αγορεύον βουλευτής και χαιρετάει με το δεξί του χέρι τον κόσμο. Θα περάσουν ένα δυό λεπτά για να δώσει κάποιος το σύνθημα και ν’ αρχίσουν τα παρατεταμένα χειροκροτήματα. Και η συζήτηση ανάμεσα στους ψηφοφόρους. “Πω πω τι μόρφωση! Δεν κατάλαβα τίποτα. Μπράβο! ” Η τελική έγκριση θα δοθεί στο πολιτικό γραφείο όταν ο πονηρός πολιτικός θα χτυπήσει στην πλάτη φιλικά ένα προς ένα τους ψηφοφόρους και θα τους πει αυτή τη φορά σε κατανοητή και γήϊνη γλώσσα “Εντάξει, ωρέ Γιώργη. Όλα θα παν όπως τα θέλουμε. Άντε και με την νίκη. Και άμα βγούμε, εδώ είμαστε”. Αν ήταν δυνατόν θα τους έδιναν ακόμα κι αυτό το βιβλιάριο που ψήφιζαν.

Μη σου φαίνεται κάτι απλό και εύλογο. Κοίταξε τον αναλφαβητισμό της εποχής. Τότε που οι περισσότεροι συνδιαλέγονταν μεταξύ τους με καμιά πεντακοσαριά λέξεις. Οι επί πλέον λέξεις φαίνονταν ξενικές και ακατάληπτες. Και ο μόνος μορφωμένος , ενδεδειγμένος για την δουλειά του πολιτικού ήταν ο δικηγόρος που αγόρευε πολλά και “μορφωμένα” και έπρεπε να ψηφιστεί πάση θυσία. Άλλες ειδικότητες πανεπιστημιακές ακούγονταν κάπως. Πού σήμερα, που οι συνδικαληστάδες πιάνουν πουλιά στον αέρα.

Σήμερα…

Τα πράγματα δεν είναι ίδια. Ότι και όποιο ευφυολόγημα να πετάξει ο υποψήφιος βουλευτής θα βρίσκεται στο λεξιλόγιο του ψηφοφόρου. Μόρφωση φευ!  Και όπως μούλεγε κάποτε ο κ.Πιπερόπουλος “μόνο στην Ελλάδα μορφωμένος θεωρείται ο πτυχιούχος” Αν όχι, υπάρχουν τα λεξικά και το διαδίκτυο. Και δεν περιποιούν τιμή για τον ομιλητή τα “ακατάληπτα”, μάλλον τον βλέπουν στραβά και με νόημα. Οπότε καταφεύγουν σε άλλα κόλπα και κοινότυπες μεθοδεύσεις. Και κυρίως στα ψέματα. Άλλα υπόσχονται και άλλα κάνουν. Σε άλλο χώρο τον ψηφίζεις και αλλού καταλήγει . Και αν τον φέρεις καταπρόσωπο και τον αρχίσεις στις “θανατηφόρες ” ερωτήσεις οι απαντήσεις του θάναι  κλισέ και φορμαρισμένες. Με λίγα λόγια επαγγελματικές.

Το παλιό τους προσόν ήταν η πειθώ και το… χοντρόπετσο δέρμα τους που το φτύσιμο μετατρέπονταν σε ψιχάλα.

Το σημερινό τους προσόν είναι το θράσος και το… χοντρόπετσο δέρμα τους που το φτύσιμο μετατρέπεται σε ψιχάλα.

Επί πλέον και δευτερευόντως οι επάλληλες κυβιστήσεις, κοινώς κωλοτούμπες. Και φυσικά η πείρα από το μεγάλο πολιτικό τρίψιμο. Δυναστεία, από παππού σε εγγονό μη χαθεί το νταμουζλούκι. Μεγάλη σχολή, μεγάλη εμπειρία… στρατοσφαιρικές ασύλληπτες σπουδές.

Γι αυτό και ο Μητσοτάκης στο enikos.gr “η δυσκολία βρίσκεται στους ερωτώντες” Αλήθεια φίλε μου; Δύσκολη η ερώτηση, γιατί και ποιοι ευθύνονται γι αυτό το εθνικό μας χάλι, και εύκολη η απάντηση; Τόσο εύκολη που κανένας δεν απαντάει.

 

Advertisements