γραφει ο αρισταρχος

picasso

Κάποτε, θυμάμαι πιτσιρικάς, ακολουθούσα μια πομπή με μπροστάρηδες παπάδες και εξαπτέρυγα και την εικόνα της Παναγίας. Έκανε ένα μεγάλο γύρο με στάσεις και παρακλήσεις και κατέληξε πάλι από εκεί που ξεκίνησε, την εκκλησία. Θυμάμαι, οι μεγάλοι μιλούσαν για λιτανεία λόγω ανομβρίας. Και η παιδική μου ψυχή τα ερμήνευε με τον απλό τρόπο που είχε μάθει. Έκκληση στο Θεό, στην Παναγία να βρέξει για να υπάρχει παραγωγή. Την άλλη μέρα κοιτάζαμε στον ουρανό κάτι περίεργα συννεφάκια που θαρρείς και μας πήραν χαμπάρι και μας έκαναν πλάκα. Μαύριζαν δηλαδή κάπου κάπου, άσπριζαν αλλά μάλλον ήταν δύστοκα. Αργά το βράδυ μύρισε η γη μ’ εκείνη την μυρουδιά από όζον που σε κάνει να νιώθεις το αρχέγονο και τα φυτά τέντωσαν τα κεφαλάκια τους προς τον ουρανό θαρρείς και τον φιλούσαν. Ναι! Η λιτανεία κίνησε τη διαδικασία της βροχής. Για όσους το πιστεύουν,όπως οι ανθρώπινη αδυναμία μου με την υπερβατικότητα, οι υπόλοιποι δίνουν ο καθένας τη δική του… συμπτωματική ερμηνεία.

Πάλι έρχονται στο μυαλό μου παλιά πράγματα και φράσεις όπως να πούμε “κούφια η ώρα που ακούει ”, και μάλιστα η μάνα μου έκανε ένα συριγμό με τα χείλια της σαν να έδινε σφυριχτό φιλί στον αέρα και ταυτόχρονα μου τραβούσε το λοβό από το αφτί. Ποτέ μου δεν κατάλαβα την έννοια κούφια η ώρα. Μέχρι τότε ήξερα για κούφια αβγά ή κούφια φρούτα ή αργότερα μεγαλώνοντας για τα κούφια λόγια τα μεγάλα που δυστυχώς έγιναν η πρακτική της ζωής μας. Να χαϊδεύονται τ’ αυτιά, και ας γουργουρίζει η κοιλιά.

Να κι άλλο, μάλλον προερχόμενο από Κρήτη. “Και λέγε λέγε το κοπέλι κάνει την κυρά και θέλει” Αμφιβάλλετε; Ότι επαναλαμβάνεται κινεί την προσοχή παντός απτού ή και εκτός ανίχνευσης αισθητήρων.

…Σήμερα θα το ακούσεις, από όλο τον κόσμο, στην εξελιγμένη πια φράση “δημιούργησε θετική ενέργεια”. Και το πιστεύουν όλοι, και αποδεικνύεται μάλλον αληθινό. Κάνε θετική σκέψη για να βγει το αποτέλεσμα θετικό ή τουλάχιστον κάνε κάτι θετικό. Πιστεύουμε όλοι, κι ας κρυφοχαμογελούμε, πως τάχα υπάρχουν αόρατα αφτιά και ακούν. Ακούν τις ευχές, ακούν τις κατάρες. Γι αυτό προσέχετε τι εύχεστε ή τι απεύχεστε, σας ακούν. Γελάτε ακόμη; Νομίζετε πως τα ξέρετε όλα; Έτσι νόμιζε και ο Θωμάς, ο Απόστολος του Ιησού και έθεσε τον δάχτυλον επί των τύπων των ήλων! Και τότε πίστεψε αλλά φευ, όλα σε ξεγελούν ακόμη και τα απτά, τα ορατά. Αυτά που βγάζουν μυρουδιά, ήχο, γεύση. Αν κάτι δεν το πιστέψεις πολύ… με τους πέντε αισθητήρες που σούδωσε η ζωή απλά, δεν γίνεσαι Θεός.

Πανεπιστήμια που ασχολούνται με την ανθρώπινη νοημοσύνη και γενικά με τον  ανθρώπινο οργανισμό διαπίστωσαν πως  ο άνθρωπος προαισθάνεται(;) ή εν πάση περιπτώσει καθορίζει μέχρι ενός σημείου την μοίρα του απλά και μόνο με την επιθυμία ή την έντονη σκέψη. Και αυτό είναι πολύ πιο δυνατό και αποτελεσματικό όταν γίνεται ταυτόχρονα από πολύ, πάρα πολύ κόσμο. Έτσι σας πετούν την πεπονόφλουδα με κάτι περίεργα και έμμονα άρθρα περί επερχόμενου… κάτι τέλος πάντων… μεγάλου σεισμού, καταποντισμού; Λιμού; Αλλαγής εξουσίας; Που ξέρεις; Απλά, μην ακολουθείτε με εμμονή  τα ίδια και επαναλαμβανόμενα άρθρα. Τους κάνετε τη χάρη να παίζετε το παιγχνίδι τους.

Τελικά να κάνω μια πρόταση. Να κάνουμε κύκλο και να πιαστούμε χέρι χέρι σ’ όλη την Ελλάδα. Να κλείσουμε τα μάτια και να επικεντρωθούμε σ’ ένα σημείο. Ας πούμε… στην ευημερία! Τι; Αυτό χάθηκε πριν τρία χρόνια; Από ποιόν; Τι, αυτόν τον κύριο καθηγητή; Μα όλα τα δεινά δεν έρχονται από τους δασκάλους; Τέλος πάντων. Λέω πως μπορεί και να ξεφύγουμε από τον θανάσιμο εναγκαλισμό με το ζόφο του ανθελληνισμού που μας τυλίγει από Έλληνες και ξένους ανθελληνιστές και παπατζήδες. Ποιος ξέρει… μπορεί.

Ως τότε, κάντε θετικές σκέψεις για θετικά πράγματα με θετικό πρόσημο. Που ξέρεις, μπορεί το πλην να γίνει συν.

Advertisements