γραφει ο αρισταρχος

καταιγίδαΠάντα η ανθρωπότητα μπροστά στο ίδιο βασανιστικό ερώτημα “Βιολί ή πουλί”. Και πάντα στην ίδια εύκολη επιλογή. Πουλί! Μην αλλάζετε την κοίτη, πάμε το ποτάμι εκεί που πήγαινε. Μη στις αλλαγές, αν λέγονται αλλαγές και αν είναι για το καλό. Τι πάθατε καλά δεν είμαστε; Εν τάξει  μας πήραν κάποια , έ και; Πάλι έχουμε και τρώμε. Δεν ακούτε τα νέα, ταξιδεύουν με ταχύτητες από αυτί σε αυτί και από στόμα σε στόμα. Μόνο που δεν μπαίνει στην μέση ο εγκέφαλος, και που να τον βρεις! Βάφτισέ τα όπως ο ΑΝΤ1 “Vintage” Τα νέα δεν είναι καθόλου νέα και, ότι ακούγεται απλή επαλήθευση μιας απλής συντηρητικής αποβλάκωσης .

Δεν ξέρω αν φταίει το internet ή ο τύπος που μας ενημερώνει στραβά ή ορθά με χίλους τρόπους γι αυτά που συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο ή ακόμα και καλά η απερίγραπτη κατάσταση που βρίσκεται η ζωή μας. Το γενικό συναίσθημα που σε πλημμυρίζει είναι πως κάτι δεν πάει καλά, κάτι φτάνει προς το  τέλος του. Άλλοι μιλούν για μια νέα τάξη πραγμάτων ακολουθώντας τα Ρωμαϊκά πρότυπα και άλλοι πιο ευφάνταστοι το τέλος μιας εποχής της ανθρωπότητας όπως την γνωρίσαμε μέχρι σήμερα.

Η αλήθεια είναι πως τα ΜΜΕ έντυπα ή ηλεκτρονικά στέλνουν ένα πακτωλό ειδήσεων με χίλιες μορφές και δεν ξέρεις τελικά τι να κρατήσεις και τι να απορρίψεις. Μέσα από αυτές τις πληροφορίες ταξινομείς, σταχυολογείς, ακούς και συμπεραίνεις. Το συμπέρασμα, η κατάληξη μόνο καθησυχαστικό δεν είναι. Η Ρώμη στα τελειώματά της και στις χειρότερες στιγμές της. Το θηρίο τότε γίνεται πιο άγριο από κάθε φορά και οι καταστροφές τεράστιες. Παραδείγματα στην ιστορία του κόσμου, ατέλειωτα.

Μέρα με την μέρα αλλάζουν όλα στην ζωή μας προς μια κατεύθυνση που μέσα της η αλλοτρίωση της παραδοσιακής μας ζωής είναι εμφανέστατη. Τα νεαρά παιδιά προσαρμόζονται γρηγορότερα από όλους αφού δεν υπάρχουν βιώματα αναφοράς σε πιο “’ήμερη” κι αλλιώτικη ζωή. Η απάνθρωπη βία έγινε καθημερινό φαινόμενο και αν πριν λίγα χρόνια το “Ψυχώ” φάνταζε κάτι ξεχωριστό για την βία του σήμερα ξεπεράστηκε από τον μισθοφόρο που μπροστά στον φακό ξεριζώνει την καρδιά του αντιπάλου και την τρώει. Για ποιο πολιτισμό μιλάμε, για πια πρόοδο. Χρήμα, ναρκωτικά, σεξ, δολοφονίες και ψυχρός υπολογισμός τυλιγμένα με το σελοφάν της βλακωδώς αποκαλούμενης  “καλής ζωής”. Χωμένοι μέσα σ’ ένα τζακούζι με μπουρμπουλίθρες και κανά δυό ουρί αποχαυνωμένοι στην τσουτσουνοευχαρίστηση. Το μόνο που ενδιαφέρει είναι η εξουσία με κουμπούρια ή χωρίς.

Κι ας χαλούσε η Αρχόντω το στομάχι της και των παιδιών της με τα τηγανιτά γιατί δεν υπήρχε χρόνος για φαγητό μαγειρευτό. Κι ας την έβγαζε ο Αριστείδης με τα σάντουιτς και τις πίτσες για φτηνότερα. Και από την άλλη οι χλιδάτοι με πανάκριβα επώνυμα και αρώματα, όσο το μισό ετήσιο εισόδημα του Γιώργη του σερβιτόρου με τις δέκα ώρες δουλειά και τα είκοσι ευρώπουλα την μέρα, στημένοι στα χτυπητά ρέστοραν με διπλές πετσέτες και τραπεζομάντιλα κλαρίνο, να αναζητούν περίεργα γαστρονομικά ονόματα ξενόφερτα. Άμα χορτάσει η ψείρα παίρνει δρόμο και κάνει σεργιάνι στον γιακά. Έτσι όπως τάλεγε η κυρά Χρυσούλα “ότι βγαίνει με τον πισινό με τον πισινό τρώγεται”.

 Κάποτε έλεγα σε κάποια κυρία της χλίδας πόσο όμορφο είναι να μυρίσεις πρωί πρωί όλα τα μοσχοβολιστά που στέλνουν τα λουλούδια στο βουνό και να μαζέψεις ένα ματσάκι ρίγανη. Γέλασε τρανταχτά λέγοντας “Μην σώσω να φάω ποτέ μου ρίγανη”. Τελικά απεδείχθη πως και κούφια ώρα υπάρχει και αφτιά  έχει. Και έκανε την χλίδα… λίγδα! Και νάταν κι από τζάκι…

Πήρε ο κόσμος στραβά το δρόμο για την μεγάλη κατηφόρα που λέει και ο Τσιτσάνης και αυτά τα υλιστικά έδιωξαν κάθε έννοια με εγκεφαλική φαιά ουσία. Όλα στην απόλαυση. Πόσο μπορεί να πάει; Η εκτροπή φέρνει την εντροπία και η εντροπία την αλλοτρίωση αν όχι την καταστροφή. Γι αυτό σας λέω πως κάπου εδώ ήρθαμε. Δεν θα αφήσει ο Θεός να του χαλάσουμε το μαγαζί με χαζά. Να, μια έτσι θα κάνει και όλα θα χαλάσουν τις θέσεις τους και τις όψεις τους και βουρ για ότι σώθηκε με νέο Δευκαλίωνα και νέα Πύρρα να δημιουργούν τις τάξεις των ανθρώπων και την μαύρη τύφλα μας. Πάλι από την αρχή όπως τόσες φορές.

 Δεν μπορεί, σε κάποιο κρίσιμο σταυροδρόμι μπορεί να γίνει η σωστή επιλογή που θα μας πάει  στον γεννήτορα της φυλής των ανθρώπων. Τότε ίσως…   

Advertisements