γραφει ο αρισταρχος

bluebeamΓυρίζω το βλέμμα μου πίσω και βλέπω έναν κόσμο που χάνεται στην ομίχλη του παρελθόντος. Και μαζί του χάνονται όλες σχεδόν οι ανθρώπινες αξίες. Το αύριο, κι αυτό θολό, δεν σου δίνει καμιά απολύτως νότα αισιοδοξίας. Παρελάσεις για τα κυβερνητικά και μόνο μάτια. Καταθέσεις στεφάνων λες και πρόκειται για bowling. Πόλεις χωρίς μια Ελληνική σημαία για να δείξει την μεγαλύτερη του έθνους μας γιορτή. Λοιδορία και ευτελισμός κάθε τι Χριστιανικού και όπως πάντα αφημένη η μικρή κόρη στην τύχη της και μόνο με μια αυστηρή ματιά της “αναμορφώτριας” της Ευρώπης.

Πόσο ελκυστικός μπορεί να φαντάζει ο κόσμος που στρώνεται στο μαντρί της Ευρώπης; Θα ακολουθήσει ένας περίεργος “νέος μεσαίωνας” με τα δικά του νέα χαρακτηριστικά και τους νέους κανόνες επιβολής μια νέας ιεράς εξέτασης ξεκινώντας από τα οικονομικά για να φτάνει στα γεωπολιτικά.

Δυστυχώς ο κόσμος που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε τελειώνει και απομονώνεται  οριστικά πίσω από σιδερένια φράγματα και ταπεινώσεις για να ακολουθήσει η ισοπέδωση όλων. Αν ζούσε ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Καβάφης, ο Ρίτσος θάλεγαν με μια φωνή “Τέτοιον κόσμο τι να τον κάνω . Σας τον χαρίζω. Πώς να εμπνευστείς μ’ αυτό που βλέπεις και ζεις, εδώ μόνο το πένθος ταιριάζει”

Κοντά στα εκατόν ογδόντα χρόνια απελευθέρωσης της κύριας Ελλάδας και εκατό της υπόλοιπης, πέρασε η χώρα αυτή από ατραπούς, πολέμους και κακουχίες για να καταλήξει σήμερα στην  τελευταία πράξη μετατροπής της σε ένα περιφερειακό καντόνιο μιας γηραιάς Ευρώπης(;). Ή μήπως ο πανόπτης Δίας αποφάσισε να επιστρέψει την όμορφη μητέρα του Μίνωα στον πατέρα της, τον Αγήνορα.

“Αφήστε την ιστορία σας πια, αποτελεί παγκόσμια κληρονομιά-κληροδότημα στην ΟΥΝΕΣΚΟ μα και στον κόσμο όλο. Και σεις Νεοέλληνες φτωχοί και ανήμποροι, διεφθαρμένοι και τεμπέληδες, κλέφτες και απατεώνες βγάλτε τον σκασμό σας και υπάκουα μεταλλαχτείτε σε ηλεκτρονικά μαρκαρισμένες αναλώσιμες μονάδες και ενταχτείτε στο νέο σύστημα πλανητικής ζωής που σας ετοιμάσαμε με νέο ομφαλό μια νέα Θεία πόλη, την Αστάνα” Γέμισε η ζωή μας συνωμοσιολογίες που δυστυχώς καθημερινά επαληθεύονται, γιατί όχι κι αυτή με το blue beam project. Χωρίς να το καταλάβουμε γίναμε μέρος τελετουργιών αδελφοτήτων και συναφών. Η ήττα του ανθρώπου και της ελευθερίας του. Η ήττα του ελεύθερου πνεύματος.

Και επιμένω σ’ αυτή την λέξη της ελευθερίας γιατί ήταν το δώρο του Θεού στον άνθρωπο με την δημιουργία του. Και γι αυτό το δώρο από καταβολής μας σαν έθνος πολεμάμε για να το κρατήσουμε δικό μας. Και ότι δεν κατάφεραν οι πόλεμοι και η μπαμπεσιά το κατάφερε ο Μαμωνάς με σύμμαχους ντόπιους αριβίστες.

Μα όσο ζω θα κρατώ μέσα μου αυτό που με δίδαξαν όλοι αυτοί που αγάπησαν την Ελλάδα και τον τρόπο ύπαρξής της και την έκαναν ένα με την δική τους ύπαρξη. Και είναι πολλοί σαν και μένα, πάρα πολλοί. Ένα έθνος!

Advertisements