γραφει ο αρισταρχος

τράγκας1Ξεκινάει στις οκτώ κάθε πρωί στον Real fm 97.8 και μέχρι τις δέκα, δύο ώρες δηλαδή, πυροβολεί ασταμάτητα κατά ριπάς ότι κινείται με το όνομα Γερμανία. Μπορώ να τον φανταστώ μέσα στο στούντιο με τα ακουστικά στ’ αυτιά όταν φορτώνεται και χτυπάει με δύναμη το χέρι του πάνω στο τραπέζι για να υπερτονίσει, υποθέτω, το συναίσθημα που φουντώνει μέσα του και απειλεί να του ξεριζώσει τα πνευμόνια. Δεν κρύβει κάπου κάπου και τον λυγμό που του βγαίνει. Αν είναι και προσποιητός… έ τότε βρε Γιώργη μου σε στερήθηκε το θέατρο. Ένας showman με τα όλα του.

Φίλος με όλους, τουλάχιστον έτσι τους ονοματίζει. Δέχεται sms απροσδιόριστα. Διαβάζει, δεν ξέρω με τι κριτήρια, όποια γουστάρει ακόμα και αν είναι σε βάρος του. Δεν αφήνει καθημερινά παραπονεμένο κανέναν που να μην τον χαιρετίσει προς όλες τις κατευθύνσεις του ανεμολογίου. Μαζί και την μικρούλα του “λεμοναδίτσα” του τηλεφωνικού κέντρου. Μουρντάρης από τα γεννοφάσκια του.

Δεν τον ξέρω προσωπικά. Τον γνώρισα τότε, για πρώτη φορά, στον αέρα επί Μητσοτάκη το ΄93 με κείνη την ατάκα “ο α-με-λέ-τη-τος!”. Αυτός από την μια μεριά και, ο έτερος Καππαδόκης από την άλλη, ο σχωρεμένος ο Νίκος Κακαουνάκης που μια μέρα δέχτηκε στον αέρα την οργή του μακαρίτη δημοσιογράφου (τότε στο γραφείο του Μητσοτάκη) Γιάννη Βούλτεψη για την επίθεση που έκαναν στον Μητσοτάκη ειδικά για κάτι αρχαία “…και συ κι ο Τράγκας δημοσιογράφοι είστε;…”. Ο ένας δεξιός και ο άλλος σοσιαλιστής. Τότε στην παρέα τους φωνάζαμε, το δίδυμο Τραγκαουνάκης! Σχωρέθηκε ο Κακαουνάκης και έμεινε ο Τράγκας… σκέτος.

Αλεπού, γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις και μπορεί να προβλέπει κάποια πράγματα. Αν διαβάσει κανείς το περιοδικό του καταλαβαίνει γι αυτόν πολλά. Βέβαια το show παίζεται στα κανάλια. Εκεί σπάει ταμεία! Κάπου το φρικάρει το πράγμα αλλά και μόνο που δίνει βήμα σε ανθρώπους που δεν περνούν με τίποτα από άλλες τηλεοπτικές πόρτες είναι αρκετό.

Και με τούτα και με κείνα λέει πράγματα που ο κόσμος διψάει να ακούει. Δυστυχώς, με την προστυχιά και το ψέμα από τα επίσημα στόματα μαζί και με τον ορυμαγδό της ανέχειας και της ανεργίας που μας έριξαν οι πολιτικοί αφέντες, ψάχνουμε να ακούσουμε στην αδυναμία της αντίδρασής μας κάποιον να βρίζει το ίδιο με μας αλλά φωναχτά. Αυτούς που θέλουμε να βρίσουμε. Και είναι τόσο λεπτή αυτή η γραμμή που ακροβατούμε όλοι στην ακρόασή του, γιατί οι ακροατές  του έχουν πολυχρωμία, που έστω και μια υπόνοια παρέκκλισης ή κουτοπονηριάς, κύριε Τράγκα, γίνεται αμέσως αντιληπτό και από την γιαγιά μου που είναι ενενήντα χρονών.

Συνέχισε, Γιώργο, και μεις θα σ’ ακούμε με προσοχή. Αυτή την εποχή είσαι ότι καλύτερο. Και ιδιαίτερα με την Κύπρο μας.

Advertisements