γραφει ο αρισταρχος

καραμανλήςΑπό το πρωτοσέλιδο της ΕΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ του Σαββάτου 9/2 διαβάζω

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Ιδιωτεύει μέχρι νεωτέρας. Τον τελευταίο καιρό το τηλέφωνο στο γραφείο του Κώστα  Καραμανλή χτυπάει συνεχώς “Πρόεδρε, πρέπει να λύσεις την σιωπή σου.” Η δική του απάντηση “Εάν μπω σε αντιπαράθεση ξαναμπαίνω στην πολιτική και αυτό δεν το επιθυμώ” Πάντως ο Κ Καραμανλής διαβάζει, ακούει, συζητάει και περιμένει.

Μ’ αρέσει πολύ το παραπάνω κείμενο. Κάθε πρόταση και ένας ιστορικός τόμος για το μέλλον. Ποιο μέλλον; Μα αυτό που διαβάζει (για να μορφωθεί έτι περισσότερον), ακούει (για να γνωρίζει το διαμορφούμενο κλίμα στην εξαθλιωμένη Ελλάδα του 2013), συζητάει (για να διευκρινίζει αυτά που τον απασχολούν) και περιμένει… Τι άραγε περιμένει; Πότε θα μπει ο Δούρειος Ίππος στην Τροία;

Μέσα είναι ωρέ πατριώτη. Και είμαστε δισ-πατριώτες. Και από Σέρρας και από Θεσσαλονίκη. Μέσα στην σύγχρονη Τροία μπήκε το ξύλινο άλογο. Και απ’ την κοιλιά του αυτή την φορά βγήκαν όχι Αχαιοί αλλά Γερμανοί και διέβρωσαν την εξουσία. Αλλά αυτό το ξέρεις πιο καλά από όλους γιατί είσαι κάτοικος έδρας, μόνιμα στην βουλή. Και δεν καταλαβαίνω πως ξαναμπαίνεις στην πολιτική αν έρθεις σε αντιπαράθεση. Γιατί σε στείλαμε σε κείνο το έδρανο στα βόρεια της βουλής; Για να… αράααααζεις; Και να περιμέεεεεενεις; Όχι για να λές την γνώμη σου φωναχτά;

Φίλε Κώστα, συγνώμη για το φίλε, συγνώμη για τον ενικό, αλλά το δικαιούμαι γιατί είμαι μια από τις ψήφους σου. Όταν θα περάσει η επίδραση των νεφελωμένων περί της αλλαγής της εξουσίας και παράδοσης στον απερίγραπτο καθηγητή του Harvard και γράψουν περί αυτού οι ιστορικοί η αναμονή σου θάχει τελειώσει και μαζί της και μεις και η Ελλάδα. Τότε ξέρεις τι να κάνεις.

Έτσι είναι φίλε Κώστα, η πολιτική θέλει και αρετή(ηθική και όχι απαραιτήτως νόμιμη) και τόλμη. Και τα δύο επεδείξατο μηδέν!

Ως προς την αρετή το εντοπίζω μόνο στην παράδοση της εξουσίας στον ΓΑΠ. Του την έδωσες κανονικότατα σε σημείο που εμείς οι κουτοί να αναρωτιόμαστε” Τι στο καλό, ο αρχηγός θέλει να χάσει τις εκλογές;” Αργότερα θα ψυχανεμιστούμε “Μάλλον τον απείλησαν οικογενειακώς για το άνοιγμα με Ρωσία και αγωγού” και εδώ μπαίνει η τόλμη.

Τόλμη! Πιστεύοντας σε κάτι δημοσιεύματα πχ Crash, ότι σε απείλησαν οικογενειακώς, μούρχεται αυτόματα στο μυαλό το όνομα Πάλμερ! Όχι όχι… βαρύγδουπο έ; Να μου μπουν ψήλοι στ’ αυτιά για τα από στόμα σε στόμα διαδιδόμενα για τον “θάνατο” του Μακαριστού Χριστόδουλου;

Ήσουν ο αρχηγός της παράταξης. Ήσουν ο πρωθυπουργός. Εγώ σε έστειλα εκεί. Και σύ, κιότεψες!

Έτσι είναι η ενασχόληση με τα κοινά, για να ξεφύγεις από την “ιδιώτευση”. Μάχη. Μια μάχη με θύματα και κλάματα πάνω στον αγώνα για το καλό της πατρίδας και του κόσμου. Και όχι για μια θέση στα ορεινά της βουλής να περνάμε την ώρα μας και να παίρνουμε και τον παχυλό. Και έξω η φτώχεια, η ανέχεια, η ανεργία να οδηγούν αυτόν τον λαό σε απόγνωση, σε σχιζοφρένεια και τέλος στην αυτοκτονία. Αλήθεια σου μεταφέρουν πόσες αυτοκτονίες έγιναν από τότε που παρέδωσες τα ηνία στο ΠΑΣΟΚ; Αλήθεια υπάρχουν τύψεις γι αυτούς τους ανθρώπους; Καμιά!

Δεν έχεις και πολλά για να περισώσεις από όλα αυτά που σου έσυραν τα τελευταία τρία χρόνια της κατεδάφισης. Να παραιτηθείς από όλα και να ασχοληθείς αποκλειστικά και μόνο με την οικογένεια σου. Γράψε και για τα γεράματά σου την αλήθεια από το 2004 μέχρι σήμερα το 2013 για να τα διαβάσουν μετά πενήντα χρόνια, με αδιαφορία, οι επερχόμενες και να λένε πω πω τι… ευφράδεια λόγου! Κι εγώ, ο απλός και ανώνυμος ψηφοφόρος σου, θα σου στείλω με courier ένα δώρο που φαίνεται ΔΕΝ διάβασες ποτέ. Ένα βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη “Ο τελευταίος πειρασμός”. Τώρα θα μου πεις “Εγώ δεν είμαι Χριστός” Σωστά αλλά εμείς, ήμασταν μαθητές σου.

ΥΓ. Σε παρακαλώ κάνε μου μια χάρη έτσι, για τα παλιά. Αυτόν τον αιωνόβιο τον Κρητικό, πες του να μην μιλάει. Εγώ την πεθερά μου που είναι δέκα χρόνια νεώτερη από αυτόν ούτε να βήξει δεν την αφήνω.

Advertisements