γραφει ο αρισταρχος

Διαβάζω για μια δημοσίευση του Γερμανικού περιοδικού Spiegel που κατά καιρούς μας λούζει με το Focus και την Built με διάφορα ανθελληνικά άρθρα και φτιαγμένες εικόνες.

Το κείμενο του Στάινβορθ έχει τίτλο “Οι Έλληνες αποζητούν τη γαλήνη στον Άθω: Μονάζοντας μέσα στην κρίση”, όπου και περιγράφει τη ζωή σε έναν χώρο που τον χαρακτηρίζει ως ό,τι πιο κοντινό στον Παράδεισο.

Το σημείο αναφοράς του Έλληνα ανέκαθεν ήταν και είναι μια τριάδα λέξεων αδιαίρετης και αγίας. Πατρίδα-Θρησκεία-Οικογένεια !

Αν δεν υπήρχαν αυτά τα τρία θα είχαμε διαλυθεί σαν εθνότητα. Αν αντέχουμε ακόμη στις πρόσφατες κακουχίες της οικονομικής εξαθλίωσης και της φονικής ανεργίας κατά κύριο λόγο οφείλεται σ΄αυτά τα τρία ιδεώδη.

Τυχαία το Άγιον Όρος ονομάζεται περιβόλι της Παναγιάς; Όλη η σοφία της Ορθοδοξίας βρίσκεται κατατεθημένη στα Αγιορείτικα μοναστήρια. Και κάθε Έλληνας θάπρεπε νάχει για τάμα του στην ζωή την μια τουλάχιστον επίσκεψη εκεί στις παρυφές του παραδείσου, του διαλογισμού μακριά από κακίες, ίντριγκες και απάνθρωπης αναξιοπρέπειας.

“Χαρακτηρίζει τον τρόπο ζωής σπαρτιατικό, δίνει μεγάλη σημασία στα “σήμαντρο” αλλά και άλλες ιδιοτυπίες της μοναστικής ζωής, ενώ αναφέρεται και σε έναν Έλληνα επιχειρηματία που προσπαθεί να “βρει τον εαυτό του, συλλογιζόμενος μακριά από τον υλικό κόσμο”

Τι ζητάτε να βρείτε μέσα στα υλιστικά αγαθά που φορτώσατε την ανθρωπότητα; Την πνευματικότητα, την διανόηση ή την συνανθρωπιά; Θα σας ήταν πιο οικείο ένα ηλεκτρικό κουδουνάκι από τον φυσικότατο γλυκό ήχο ενός σήμαντρου; Μ’ αυτόν τον παράξενα γλυκό ήχο μας καλούσε η εκκλησία ανέκαθεν στην ένωση με το υπέρτατο, το θείο .

Παράδεισος χωρίς πνευματικότητα δεν νοείται!

“Ο αρθρογράφος μεταξύ άλλων μένει έκπληκτος από την μνημόνευση των Αυτοκρατόρων του Βυζαντίου, την χρήση του Ιουλιανού ημερολογίου, αλλά και το ανέμισμα της σημαίας με το βυζαντινό δικέφαλο αετό δίπλα στην ελληνική.”

Όσο για την μνημόνευση του Βυζαντίου ναι, είναι μέρος της ιστορίας μας. Είναι το πέρασμα από μια εποχή σε άλλη με καταλυτικές αλλαγές. Και τα καλά δικά μας και τα κακά δικά μας. Δεν αποποιούμαστε τίποτε.  Έτσι μας νανούριζε η μάννα μας, με ιστορίες για τον μαρμαρωμένο βασιλιά και τα ψάρια του Μπαλουκλή. Νανουρίσματα που μοσχοβολούν Ελλάδα, αιωνιότητα.

Είμαστε εδώ κι έχουμε αρίφνητες δυνάμεις. Πάλι θα σταθούμε όρθιοι. Πάλι θα μπούμε στον δρόμο της δημιουργίας και της φιλοσοφίας. Πάλι θα χτίσουμε Παρθενώνες. Πάλι θα μεγαλουργήσουμε. Και ξέρετε γιατί, οποιδήποτε άλλοι εκτός Ελλήνων;

Γιατί έχουμε σημεία αναφοράς. Και είναι τόσα πολλά αυτά που μας γιγαντώνουν και τόσα λίγα αυτά που μας ταπεινώνουν.

Λίγο μόνο καιρό ξαποσταίνει …

Σημείωση. Υπογραμμισμένα είναι τα μέρη του δημοσιεύματος(από το defencenet.gr)

Advertisements