γραφει ο αρισταρχος

Πρωί-πρωϊ Κυριακής πετάς όσο πιο αργά μπορείς πάνω από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων κι ύστερα κάνεις vol plane πάνω από τα κυριότερα blogs.

Ο εγκέφαλικός σου φλοιός γεμίζει πληροφορίες, οι πιο πολλές άχρηστες, και ο ψυχικός σου κόσμος πλημυρίζει ανάκατα συναισθήματα.

Αίφνης, διαβάζω στο Θέμα ‘’ Υλοποιείται άμεσα η εξαγγελία Σαμαρά. Αποπληρωμή δανείων μέχρι 60 χρόνια’’ Είναι δυνατόν να μην γελάσεις; 60 χρόνια; Πότε θα ξεπληρώσεις τα χρέη; Στα 90 σου χρόνια;

Θυμήθηκα στο enikos.gr το Σαμαρά όταν για το ίδιο θέμα τον ρώτησε κάποιος ‘’γιατί δεν κουρεύετε τα χρέη των πολιτών;’’ Και κείνος … μάλλον δεν άκουσε.

Στην ίδια εφημερίδα γράφει ‘’ Άρχισε περιπολίες η Χρυσή Αυγή’’. Θυμήθηκα την γριούλα που έλεγε σε κάποιο κανάλι ‘’μόλις δούμε περίεργα άτομα στην γειτονιά παίρνουμε αμέσως τηλέφωνο’’. Η δημοσιογράφος λέει ‘’έρχεται αμέσως η αστυνομία;’’ Έκπληκτη η γριά απαντά ‘’ Καλέ ποια αστυνομία, την Χρυσή Αυγή τηλεφωνούμε και τα παιδιά έρχονται αμέσως’’

Και καλά κάνουν, τα παιδιά της Χρυσής αυγής. Το θέμα είναι τι κάνει το κράτος.

‘Το Παρασκήνιο’ έχει φωτογραφία Σαμαρά-Τρόϊκα και λεζάντα ‘’Πιστόλι στο τραπέζι’’ Χμ, κάπου την θυμάμαι την φάση με το πιστόλι και τον ΓΑΠ. Μόνο που το πιστόλι τότε εκπυρσοκρότησε και η σφαίρα καρφώθηκε στα στήθια του απλού Έλληνα. Τώρα, δεύτερη σφαίρα; Μήπως θα είναι από αυτές τις ντουμ-ντουμ που σκάνε όπου καρφώνονται; Έτσι, για να μας αποτελειώσουν.

Από το ‘’Παρόν’’ διαβάζω ‘’ 78 υπάλληλοι καρπώνονται 10.687ευρώ το δίμηνο για έξοδα αλλοδαπής’’. Σαν το εκλογικό επίδομα των 1300 της βουλής με βούλα του Πολύδωρα. Λίγη τσίπα σε τέτοιες εποχές που γυρνάνε τετραμελείς οικογένειες με 400ευρώ τον μήνα. Λίγη τσίπα. Τι σκατά Έλληνες είμαστε;

Συνέχεια από την ίδια εφημερίδα ‘’ένα χρόνο ζητούσε από τον Παπανδρέου ο Πούτιν, τον σιδηρόδρομο. Και κείνος έκανε πως δεν άκουγε’’ Και οι συνειρμοί δικοί σας. Προσοχή! Όχι έτσι απλά και ανώδυνα. Τον τύπο αυτόν τον βράβευσαν προχθές στην Ρόδο για την προσφορά του στην πληροφορική! Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ο σχωρεμένος ο Παπαγιαννόπουλος τραγουδούσε ‘’σαν πααας στην Καααλαμάαατα ..’’

‘’ ΟΛΑ ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ για να μειωθούν οι φόροι’’ από το ΒΗΜΑ. Το σφυρί θεωρεί ο Σαμαράς όταν μιλάει για ισοδύναμα; Ιδιωτικοποιήστε τα όλα Δώστε και την βουλή για ιδιωτικοποίηση. Μόνο κάποια εθνικής σημασίας πράγματα, όπως είναι το νερό, μην αποπειραθείτε να πουλήσετε γιατί θα ξανάρθει μπροστά σας και θα πρέπει να δώσετε πολλαπλάσια χρήματα για να τα πάρετε πάλι πίσω.

Θα καταλήξω με το κύρια άρθρα των blogs που είναι ο επικείμενος πόλεμος στη Συρία. Με την αύξηση τόσων ξένων δυνάμεων στην περιοχή μόνο μακριά δεν φαντάζει αυτή η περίπτωση.

Πάνω σ’ αυτή την αγωνία έρχονται οι προφητείες μοναχών και άλλων με προκάλυμμα την επιστήμη. Κι αυτά, έφυγαν από τις κατηγορίες συνομοσιολογίας και πέρασαν στα κύρια και δημοφιλή άρθρα.

Στην τραγική οικονομική κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα έρχεται και η απειλή ενός πολέμου με επιβεβαίωση εν είδη προφητειών. Τι νομίζεται πως θέλει ο άνθρωπος για να … λαλήσει;

Νιώθεις θλίψη βλέποντας τις αυτοκτονίες και την επιβολή ένοπλης βίας κυρίως σε ηλικωμένους για λίγα ευρώ. Life style, Celebrities. Τι είναι αυτό; Μόνο καμιά ξεβράκωτη για άχρωμο οφθαλμόλουτρο. Όλα θέλουν διάθεση. Κι αυτή δυστυχώς λείπει. Μας την πήραν εντελώς βίαια.

Θα έκλεινα τον υπολογιστή με λουκέτο και ποινή αυστηρή. Θα έκλεινα τα μάτια και τα αυτιά μου σε ειδήσεις από TV, ραδιόφωνο, εφημερίδες περιοδικά. Να μην ξέρω τίποτε. Να περπατώ στον δρόμο μυρίζοντας τις πεταλουδίτσες που σου ομορφαίνουν το γύρω σου, αν …

Αν, δεν ερχόταν οι απλήρωτοι λογαριασμοί, δεν μου χτυπούσαν το τηλέφωνο οι «εκ μέρους των τραπεζών», δεν με προειδοποιούσε το στομάχι μου για φαγητό, δεν με ρωτούσε η γυναίκα μου τι θα φάμε, δεν έκλαιγε το παιδί για γάλα, δεν χρειάζονταν λεφτά για φάρμακα, δεν μου έκοβαν το φως, το νερό, το τηλέφωνο, την ζωή.

Αν, αν, αν αν η γιαγιά μου είχε πατίνια. Όχι όχι δεν θα ήταν πατίνι. Θα τάπαιρνα να τα πουλήσω για λίγα ευρώ. Για λίγο γάλα. Το παιδί κλαίει, κι εγώ πονώ χωρίς δουλειά και χαρά.

Το κακό είναι πως περιμένουμε όλοι την αναπόφευκτη μπόρα που θα ρθεί. Μόνο που δεν πήραμε χαμπάρι πως τα σύννεφα είναι από πάνω μας και είμαστε πλέον μέρος του σκηνικού.  

Advertisements