γραφει ο αρισταρχος

Και επιτέλους, να που φτάσαμε μία εβδομάδα πριν τις εκλογές. Αυτό που φωνάζαμε καθημερινά εδώ και δύο χρόνια για όλες τις παράνομες και αυθαίρετες συμφωνίες, περικοπές, αυξήσεις μιας κυβέρνησης και μετά συγκυβέρνησης με πολλά καραγκιοζιλίκια ενδιάμεσα. Από κωλοτούμπες μέχρι παραιτήσεις στην … αντιπολίτευση.

Ένα συνωμοτικό πλέγμα παραπληροφόρησης για τον δικό του λόγο ο καθένας. Ένας λαός που πνίγεται μέσα στα χρέη, χάνει τα σπίτια του, χάνει βασικά είδη πρώτης ανάγκης ακόμη κι αυτό το ηλεκτρικό.

Μια νεολαία κατά το πλείστον μορφωμένη και με μεταπτυχιακά μένει ξαφνικά χωρίς αντίκρισμα. Μηχανικοί του πολυτεχνείου που κάνουν τους κλόουν σε γιορτές για λίγα ευρώ. Πλασιέ εταιριών τηλεφώνου με ανώτερη και ανώτατη εκπαίδευση. Όνειρα που έπεσαν και ποδοπατήθηκαν στην λάσπη.

Γονείς συνταξιούχοι που είδαν, και βλέπουν την σύνταξή τους να μειώνεται επικίνδυνα. Που έχουν να γηροκομήσουν παιδιά για τα οποία πλήρωσαν αδρά την μόρφωσή τους. Για ποια απόσβεση, εδώ υπάρχει πρόβλημα επιβίωσης.

Ο Καραμανλής, λένε τώρα πως γνώριζε την κατάσταση. Και έξω από απειλές για την ζωή του ή της οικογένειάς του προείδε την κατάσταση πως θα διαμορφωνόταν ή τον ενημέρωσαν κάτι οικονομολόγοι των τριακοσίων και τετρακοσίων χιλιάδων ετησίως.

Και τι έκανε; Απλά μας παρέδωσε με αριστοτεχνικό τρόπο στα χέρια ενός ανίκανου και αδίστακτου ηγετίσκου από τζάκι που διαβιούσε χρόνια κρυπτόμενος πίσω από “ανεύθυνες” υπουργικές καρέκλες.

Κι εκείνος, παρέα με έναν εξίσου ανίκανο και υπερφίαλο “οικονομικό” στέλεχος διέσυραν την μοιραία μας χώρα στο εξωτερικό με αποτέλεσμα ν’ ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου για τα οικονομικά μας. Όλα τα οικογενειακά μας μυστικά σε παγκόσμια θέα σαν πάγκος σε λαϊκή.

Άλλοι γέλαγαν με την φωτοδότρια χώρα και άλλοι μας ειρωνεύονταν “Βάλτε ποσοστά για όποιον χρησιμοποιεί την λέξη δημοκρατία”. Θυμάστε την Hillary μπροστά στο καμάρι μας; Λεωφορεία στους δρόμους της Νέας Υόρκης να φέρνουν επιγραφές του τύπου “Πάμε κατευθείαν να γίνουμε Ελλάδα”. Ξένοι πολιτικοί να μας αναφέρουν σαν παράδειγμα προς αποφυγή.

Έντυπα να μας κάνουν απρεπείς χειρονομίες χρησιμοποιώντας αγάλματα που τιμούν την ιστορία μας. Και το πιο νόστιμο, να αθωώνονται στην Ελλάδα και για την χειρονομία και για το ασπρογάλαζο πανί που όποτε ήθελε κυμάτιζε για να μας στείλει στα παγωμένα βουνά να σκοτωθούμε ή όποτε ήθελε γινόταν ένα απλό πανί που τόπαιρνε ο αέρας στην θάλασσα.

Τραγελαφικά με πολιτικούς χωρίς καμιά σοβαρότητα να παίζουν επί δύο χρόνια με έναν ολόκληρο λαό. Να πειραματίζονται πάνω σε μια λεηλατημένη χώρα που οι ληστές της κυκλοφορούσαν ελεύθεροι και απολάμβαναν ασυλίες, οφίτσια, πλούτη.

Κι εμείς σε κατάσταση αποβλάκωσης, απλά να αντιδρούμε σαν να επρόκειτο για μια απλή διαμαρτυρία. Εδώ ήθελε μάρτυρες και όχι διαμαρτυρόμενους. Εδώ ήθελε άντρες και όχι μειράκια. Εδώ ήθελε ανθρώπους αποφασιστικούς και υπεύθυνους και όχι αριβίστες, καιροσκόπους.

Την άλλη Κυριακή θα πάμε , έστω και αποβλακωμένοι, να ψηφίσουμε. Το πρώτο μας μέλημα θα πρέπει να είναι η μηδενική αποχή και μηδενικά λευκά. Η γνώμη μας μετράει αυτή την στιγμή περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Τα κόμματα είναι πολλά, οι επιλογές δύο! Μνημόνιο ή Αντιμνημόνιο.

Όλα τα άλλα είναι φληναφήματα. Και οι παπαρολογίες του τύπου “Πολλά κόμματα είναι χάβρα” αφήστε τες για τους εμπνευστές της. Όπως και μην μασάτε ότι κουκιά σας ρίξουν και προκαλούν φόβο ή ανασφάλεια.

Η ψήφος είναι σοβαρή υπόθεση και αφορά την ζωή μας.

Έτσι πρέπει να της φερθούμε. Με σοβαρότητα και υπευθυνότητα μακριά από κομματισμούς και εξυπηρετήσεις σε φίλους και συμπατριώτες.

Advertisements